So steðgaði aftur eitt hjartaslag
frá stríði og strevi á foldum
ein sessur er tómur,
ein muður ei mælir,
ein sál fann sær frið undir moldum.
Vit drýpa várt høvur for deyðans makt
og lova av hjarta og sinni,
at vit skulu altíð minnast títt navn
og altíð æra títt minni.
Angen
