Politikkur er løgin, hava vit mangan sannað.
Herfyri vóru tvinni mál frammi – sum brádliga østu fólk. Annað var málið um yvirtøkuna av fólkakirkjuni, og hitt var málið um at selja bankan.
Breið semja var í tinginum. Men so kom kinkur í.
Bispur segði á fundi hjá kirkjuráðslimum, at tað var skeivt at yvirtaka fólkakirkjuna á ólavsøku, tí lógirnar ikki vóru greiddar til ta tíð. Av hesi orsøk fer hann tí frá sum bispur eitt á fyrr enn ætlað.
Próstur er eisini misnøgdur.
So komu tey kropp á kroppi - tey, sum meintu tað sama.
Øll uttan Jenis vóru samd um at selja bankan – og um sølutilgongdina.
Men so var tað ein búskaparfrøðingur, sum skrivaði eitt lesarabræv um eina leysa milliard, og so var eisini kinkur í hesum málinum.
- Politikkur er komin í málið, plagar at verða niðurstøðan í slíkum førum.
Men er politikkur ikki í øllum málum, ella eru øll mál, sum politikarar viðgera, ikki politikkur?
Seinastu dagarnar hava vit so verið vitni til enn ein politiskan glantrileik – har høvuðsleikararnir eru formaður Sambandsfloksins og borgarstjóri høvuðsstaðsins. Nú snýr málið seg um ein tingsess, sum Sambandsflokkurin av taktiskum orsøkum kann missa til Javnaðarflokkin.
Og her er aftur politikkur í málinum. Sambandsformaðurin sigur, at løgmaður nú skal tryggja, at ein javnaðarmaður ikki kemur á ting, men ein sambandsmaður, sum stendur aftan fyri javnaðarmannin í sambandskøini...
Men hvat er so politikkur? Spyrt tú orðabókina, so sigur hon ”arbeiði, ið miðar ímóti at beina ella ávirka gongdina í samfelagnum…”
Júst so!
Men sanniliga er politikkur løgin.
