Ove Joensen legði til havs. Eg koyrdi oman móti bryggjuni, men bilrøðin møtti mær longu í Stoffalág. Tá gekk upp fyri mær, hvussu nógv fólk vóru spent upp á túrin hjá Ova Joensen, og hvussu mong eisini

vita at mær dámar at flóta og fáast við veiðu yvirhøvur. Tey flestu vita at eg eigi part av báti, tað er bara at hyggja á sosialu miðlarnar. Skal undirstrika at uppskotið gevur ikki Freyr ella mær eitt serligt [...] fleiri fiskidagar til bólk 5B. Greinin endurgevur tó ikki okkara samskifti í síni heild. Tí loyvi eg mær at leggja allar spurningarnar frá Frihedsbrevet og øll míni svar fram, so lesarin sjálvur kann meta [...] ágóða av, um bólkurin fær fleiri fiskidagar. Hetta havi eg ongantíð roynt at fjala, tað flestu vita at mær dámar sera væl at flóta og veiða. Hinvegin hevur Frihedsbrevet valt ikki at endurgeva fleiri týðandi

sjálv soleiðis stutt innan deyða sín: -Eg stríðist við heilsutrupulleikar, sum eg ikki havi tikið mær av, meðan eg passaði Carl. Dolly giftist Carl Thomas Dean í 1966, og hann andaðist 21. august í 2025

tí tað var kalt í teltinum í apríl, tá fyrstu upptøkurnar blivu gjørdar. - Hini vóru køld, men hjá mær var passaligt. Nógvur spenningur Tað var nakað serligt at vera við í sendingini. Hetta er 15. árið

góð byrjan á enn ein av teimum fáu døgum, tær eru tillutaðir. Kveiktur av hesum lestrum spákaði eg mær í góðveðrinum beint fyri ólavsøku gjøgnum Vatnsoyrarfløtuna við norðara endan á Sandsvatni. Hetta øki

skuldi koma við tá barnið var føtt. - Tey fóru avstað við barninum hjá mær. Eg spurdi hvat fyri kyn tað var, men eingin lurtaði eftir mær, tey runnu avstað oman á neontal deildina við henni, meðan eg lá eftir

ónøgdin ikki minkað. Figo sparir heldur ikki upp á orðini. – Eg spældi yrkisfótbólt í 20 ár, og trúgvið mær, eg havi møtt nógvum svikafullum fólkum. Men tað, eg havi sæð seinastu tíggju dagarnar, er tað mest

ikki longur kann ringja til hana og fáa eitt prát um verðins situatiónina. Saman við Hildigarð untist mær at vera fleiri túrar í Danmark, og gistu vit nakrar ferðir hjá Duritu, Boga og Baldur, ið tá var lítil

tíðindadeildini í Kringvarpinum. Á tráðnum var ein mamma at barni við føroysku sjúkuni, sum vildi siga mær alt tað ótrúliga arbeiðið tú, í stóran mun sjálvboðin, gjørdi fyri hesi børn og foreldur teirra. Tú

einslig støða at standa í. Og tá eg sjálv kann kenna meg so einsamalla í hesum, kann eg bara ímynda mær, hvussu einsligt tað man vera hjá mammu. Tí mitt í øllum kjakinum um ábyrgd, lóggávu og sjálvsavgerð