lundin í nærumhvørvinum hvørvur heilt og ein aldagomul siðvenja við at fleyga lunda av somu orsøk doyr út. Steðgingin ella avmarking í at fleyga lunda er ikki gjørd fyri at gera seg inn á veiðimenn ella

á sama hátt um skúlan og børn, sum ganga í skúla. Verður skúlin niðurlagdur og handilin stongdur, doyr bygdin, hoyra vit ofta. Men tað er ikki rætt, og dømini um tað eru fleiri. Vit eiga ikki at hava [...] verður um skúlabygnað, er skjótt, at alt fer í baklás. Eitt argument er, at letur skúlin aftur, so doyr bygdin. Tað er snøgt sakt ikki rætt og ikki eitt fullgott argument. Eingin skúli hevur í longri tíð