farmi er ávirkaður. Summastaðni eru ferjuleiðir og ferðamannasiglingar eisini avlýstar. Smábátar standa á turrum áarbotni, eftir at vatnið er hopað fleiri metrar frá vanliga áarbakkanum. Orkuverk noydd

teirra verður hálaður upp gjøgnum eitt hol, sum er borað niður í tunnilin. Fleiri bjargingarfólk standa rundan um holið og klappa og fegnast, tá hann kemur upp. Verkfrøðingar hava sum part av bjarging

tríggir pakistanar og ein indonesari – fingu løstir. Sum skilst, eru tað houti'arar í Jemen, sum standa aftanfyri álopið á farmaskipið, og uppreistrarbólkurin verður stuðlaður úr Iran. Bjargingartænastan

sum er illa plágaður av marru. Úr hesi løtuni vaks ein søga um ótta, einsemi og dirvi – og um at standa andlit til andlits við tað, sum ræðir okkum. Urd hevur áður skrivað yrkingar, men at skriva eina

í 2027. Hermann Ronnason Samuelsen spurdi eisini, um ætlanin er at seta krav um førleikar ella at standa roynd í føroyskum fyri at fáa varandi uppihaldsloyvi. Bárður á Lakjuni svarar, at útlendingaøkið

týdningin av grønlendska samanhaldinum. – Sama hvar vit hittast, og sama hvar í heiminum vit eru, standa vit saman. Vit gleðast um framgongdina hjá hvørjum øðrum, lyfta hvønn annan og bera felagsskap okkara

á ymiskt. Og er tað ein útvarps-ella sjónvarpsmikrofon, ið stendur í boði, so tykist heldur ikki standa á at fáa føroyingar at greiða frá, hvørt tað er sorg ella onkur trupul støða, ið teimum hevur verið

skal hava verið væl lægri enn hjá donskum pensjónsfeløgum. Hesar upplýsingarnar og samanberingarnar standa í fyrispurninginum, men landsstýrismaðurin hevur ikki svarað teimum enn. Fyrispurningurin varð latin

Hetta er ein sigur fyri okkum, sum tóku orðið, settu spurnartekin, funnu fakta fram og tordu at standa á odda fyri at verja eitt stað, vit elska. Og tað er júst tað, sum er styrkin í einum fólkaræði: At [...] eg - ein útisetið burdi blanda seg uttanum … men tað ber ikki til at koyra okkum til viks: Tí vit standa saman. Vit taka orðið. Vit tora og vit gevast ikki bara, tí onkur flytur ein brikk uttan at hava

onkrum av hesum áðurnevnda, sum bleiv partur av okkum eftir syndafallið?! Ella skulu vit bara lata standa til og liva alt tað út, sum í okkum býr, og umbera okkum við, at ”soleiðis eri eg skaptur”? Eingin