tráan móti tí natúrliga. Natúran er í dag ein høvuðskelda til kristnan spiritualitet. Hetta er ikki bara poppur; hetta er tí natúran er eitt autentiskt friðskjól í einum alsamt meiri gjøgnumproduseraðum
tíðina bundið við at bera, skifta, práta, rura, geva (okay, ikki eg) ella troysta barnið. Og so kann eg bara ímynda mær, um vit høvdu havt tvey, ja, so høvdu vit bæði verið bundin hvønn minutt í 10 mánaðir.
hvussu djúp spor Rudolf elektrikarin setti eftir seg í Klaksvik. Skeiðið hjá honum har norðuri var bara gott og væl í tíggju ár, men tá ið virkið verður umrøtt, so fyllir tað nógv. Eitt nú eru teir nógvir
Tinganesi, verður Ishkov endurgivin fyri at siga, at nýggi sáttmálin millum Føroyar og Russland ikki bara snýr seg um fisk, men eisini um ”sál og hjarta fólksins”. Sálin og hjartað hjá føroyska fólkinum hevur
+ Award prísin fyri besta stuttfilm i Cannes i (2019) Heartist – filmur um Sigruna Grunnarsdóttir Bara fyri at taka nakrar úr rúgvuni Samgongan raðfestir føroyska filmsgerð Eg fegnist stórliga um lóga
føroyskum sjóøki. Eftir at hava kagað í frágreiðingina og roknistykkini mugu vit sum manningarfelag bara staðfesta, at tað valdar sera stór óvissa um ógvusligu niðurstøðurnar. Høvdu pelagisku kvoturnar verið
met lágt og framrokningar vísa, at tørvurin á arbeiðsmegi, serliga innan heilsu- og umsorganarstørv bara veksur. Hendan trupulleikan mugu vit loysa, tí starvsfólk hokna undir vegna høgt arbeiðstrýst. At
gan týdning fyri økið í sundalagnum, so hevur hon ikki longur sama týdning hjá teimum, sum bara hava brúkt farleiðina – fólk hinumegin Norðskálatunnilin, nú Eysturoyartunnilin er komin
Jóannesi var vanliga so trek, at tað gekk illa hjá hálvvaksnu dóttir hansara at fáa hana upp. Men bara hesu einu ferðina, Beinir kom eftir hjálp, gekk hon sum á vælsmurdum hongslum. Elinborg, kona Jóannes
eina tyngd í altjóða politikki. Men tað er við Føroyum í 2025 sum við Íslandi í 1918. Manøvran riggar bara, um Danmark vísir eitt konsekvent skifti í virðingini fyri sjálvsavgerðarrættinum í øllum ríkinum
