skipanir. Høgni Hoydal undirstrikar tí, at hetta at taka tí fullu politisku sjálvstøðuna, er ikki nakað lop út í tóman heim, hvørki búskaparliga, útbúgvingarliga ella heilsuliga. Hann vísir á, at tað eisini

tað til so at siga at zappa ímillum. Í onkrum bási bar til at síggja boksning, í øðrum renning og lop, og hjá nógvum var størsti áhugin at fylgja við fótbóltskappingini, har Danmark fleiri ferðir stóð

langt frá og »uttanfyri« alla vanliga mentan, t.d. í eini fjallasmáttu í Schwartswald. Tað er eitt lop frá Schwartswald til Føroyar, men har hava vit eisini eina djúpa flá í mentanini, fyri hesum at syngja

fjørði Føroya – Skálafjørðinum, í tíðini sum liggur framman fyri okkum. Tað sum eg helt vera eitt skamm­lop í republi­kanska radar­an­um hjá Tjóðveldis­flokkinum var eftir øllum at døma ein væl umhugsað og væl

a høvdu avgerandi týdning fyri alla gransking, eisini tá ræður um rúmdina. Vit gera nú eitt langt lop í tíð fram til uml. 1900. Enn er vanliga fatanin at “okkara” stjørnubreyt, Vetrarbreytin, er tann einasta

var hann í góðum hond­um. Tað veit eg, tí her í húsinum vóru fólk, sum út um dagsins strev høvdu av­lops­megi til at geva andsvirðum gætur og taka við teimum. Og hin­vegin mundi hann vera opin fyri tí, ið

hvøkk á seg, tá ið áin knappliga fór at leypa, at hann ikki fekk rópt fyri ræðslu. Ólavur doyði í áar­lop­inum og slongdist við ánni oman á sandin, har líkið seinni varð funnið á Neystaroyru, sum plássið nevndist

sprongir rammuna hjá steinprentinum, har steinurin vanliga avger støddina. Jú vit hava gjørt nøkur stór lop tøkniliga sæð her á verkstaðnum. Tey litaðu steinprentini síggja onkursvegna dynamisk út sum um tey

milliónir krónur um árið. Eitt valevni í sama flokki sum arkitekturin handan aldarinnar mest unikka lop – manøvru - í búskaparligum fimleiki, forskattingin av pensiónunum, var so óansin at siga, at hansara

milliónir krónur um árið. Eitt valevni í sama flokki sum arkitekturin handan aldarinnar mest unikka lop – manøvru - í búskaparligum fimleiki, forskattingin av pensiónunum, var so óansin at siga, at hansara