samferðslan er munandi broytt seinastu 100 árini, so hugsa vit enn á sama hátt um skúlan og børn, sum ganga í skúla. Verður skúlin niðurlagdur og handilin stongdur, doyr bygdin, hoyra vit ofta. Men tað er ikki

Hagalendið er ikki bara eitt kort á einum skriviborði. Tað er okkara felags náttúra. Tað er har, vit ganga túrar, ríða, súkkla, arbeiða, uppliva og finna frið. Tí eri eg áhugað í einari loysn, sum er trygg

í bátinum, og hetta er mítt dreymaarbeiði. Eg haldi, at tað er nógv hugaligari at rógva út enn at ganga í skúla, men eg veit, at skúlin er neyðugur, sigur Løðar Gillason Djurhuus. ##med5## ##med6##

morgunin, og vóru ofta ikki liðug fyrr enn klokkan seks um kvøldið. Tað var stravið at fáa alt at ganga upp við arbeiði og lesnaði, men eg hevði tað eisini ótrúliga stuttligt. Í ár er fyrstuferð at líka

Latið okkum halda ferðina. Latið okkum byggja út – sum ætlað og landsmyndugleikin, SEV og vinnan mugu ganga hond i hond og loysa hesa ovurhonds neyðugu avbjóðingina saman. Johan Dahl