ikki blíva niðurrend av óskipaðari massaturismu. Íbúgvarnir skulu ikki føla seg fremmandar í síni egnu bygd. Tað má heldur ongantíð koma hartil, at vit føroyingar kenna okkum fremmandagjørdar í egnum landi
at henda loysnin verður vald, tí trygdarkrøvini eru so ómetaliga strong, at skuldu vit havt okkara egnu sendistovu, hevði tað kosta »tað hvíta út úr eygunum«. Hann sigur, at í Moskva hevur verið arbeitt
ldið. Skuldu vit hava rættindi hjá teimum, máttu vit í flestu førum lata av tilfeinginum á okkara egnu 200 fjórðinga landleið. Úr Moskva kom sjálvur fiskimálaráðharrin Alexander Ishkov at skriva undir
vanligum demensheimi, har borgarar fáa tað mesta borið upp í hendurnar og annars sita nógv inni á sínum egnu kømrum, sigur tænastuleiðarin í demens bygdini, Arne Mæhlum. Hann vísir á, at her hava borgararnir
samsvarar eisini við seinastu brúkarakanning hjá Hagstovuni, ið vísir, at húsarhaldini ikki meta sína egnu fíggjarstøðu fara at versna, hóast útlitini fyri samlaða búskapin síggja verri út í treystikanningini
Gundadali, er tað reina tvætl – og um tað ikki var tað, so peikar borgarstjórin líka nógv eftir sínum egnu, m.a. Boga Andreasen og Sjúrði Olsen, sum vóru partur av undanfarnu býráðssamgongu. Havi nevnt tað
flokkarnir eru Fólkaflokkurin (Vinnuflokkurin) í 1936 og Tjóðveldi í 1950ø Teir stovna eisini síni egnu bløð, Dagblaðið, sum kom í 1935, og 14. September, sum kom á fyrsta sinni í 1947. Bløðini eru
er eisini sloppin á baksetrið í valskránni, har hon er nevnd bert eina ferð: "Vit samtykkja okkara egnu føroysku stjórnarskipan á fólkaatkvøðu." Tá spurdur um hetta, segði Høgni Hoydal, at ein føroysk
Við okkara egnu stjórnarskipan skulu fólkaræðisligu rættindi borgaranna tryggjast . Í einum fólkaræðisligum samfelag hava allir borgarar atkvøðurætt. Har ið fólkaræði er, ræður meirlutin, men hugsar tó
fleiri tilvitaðar gerðir til, fyri at gera seg inn á gentuna, millum annað mátti maðurin hála sínar egnu undirbuksur niður og hála hennara til síðuna. Unga kvinnan var frá sær sjálvari um tað, sum var hent
