Eg eri ein rættiliga almennur persónur, og eg fái ofta viðmerkingar frá fólki so sum: »Tú ert so hetta, tú ert so hatta«. So velji eg bara at hugsa »ja, ok, soleiðis eri eg kanska« og taki tað til mín, [...] verði ill, tá menn siga »góða« við meg, sigur Anna Sofía Skoradal og leggur aftrat, at hon hevur valt navnið fyri at blanda orðið »góða« við nakað sum ikki er so »fitt« og »søtt«. – Eg eri ikki so søt, [...] leggur aftrat: – Tá mann er stór, so siga tey, at mann skal goyma kroppin hjá sær ella vísa seg eyka feminint fram við niðurringaðum blusum og við buksum, sum vísa miðjuna, so mann ikki sær ov stór út. Eg tími
er tað í lagi? – Tað er eisini fyri at fáa ein part av kakuni – og tá kunnu kappingarneytar hava illgruna um, at tað er kappingaravlagandi. – Er tað í ordan, at Posta kappast við farmafeløgini. – [...] tað er fortreyt fyri at Posta melur runt, vísir hann á. Við spyrja landsstýrismannin, um Posta so skal lagast til sítt kjarnuvirksemi. – Nevndin hevur fingið boð frá mær um at finna út av at tillaga [...] heldur landsstýrismaðurin ikki. – Tað er ikki aktuelt. Tað var tað tá. Men tann case'in er ikki so góð nú. Tað hevði helst verið betri at selt tá, tí útgangsstøðið er bara versnað síðani, heldur hann
Eg haldi, at vit fara inn í bátahylin á Toftum”. Vit so gjørdu. Eg leypi so uppá land við endanum. Her var so smalt, uttan at eg varnaðist tað, so eg fari útav hinumegin við endanum. Eg rópi á Alfred, [...] aftur. Myrkt var og vánaligt sýni, so eg sá einki. Tað dró út, og eg gjørdist bangin um pápa. Men so sá eg pápa koma inn móti landi. Nú var sjógvurin nógv versnaður, so ikki var lætt at lenda sum umstøðurnar [...] tað er gaman í. Tey fara so í bátin. Men oyndfirðingurin vil ikki gera leyst frá landi. So spyr hann, um eingin maður skuldi koma við. Nei, tað skuldi tað ikki. Hon setti hann so til Selatraðar. Lassen á