rættargangslógin setur. Tá ið talan er um inntriv í loyniliga partin av samskiftinum, skal rætturin taka støðu til, um inntrivið er neyðugt og hóskar til álvaran í málinum. Tað eru sostatt tvey ymisk stig: Fyrst
verður ES, sum stendur eftir sum taparin, um samveldið ikki ynskir Turkaland sum lim. Turkaland fekk støðu sum ES-limalandsevni í 1999, og samráðingarnar um limaskap byrjaðu í 2005. Tær hava tó ligið stillar [...] rættarsamfelagnum og grundleggjandi rættindum í landinum. Turkaland hevur kortini framvegis formliga støðu sum limalandaevni. Seinastu árini hava fleiri felagsskapir framhaldandi víst á trupulleikar við r
til staðseting, har fjallasúkklubreytin hevur minni ávirkan á órørt náttúrulendi. FNU tekur tó ikki støðu til, hvussu ein møgulig breyt ítøkiliga skal leggjast, men heldur tað vera avgerandi, at ymisku s
broti, sum ein ung reiðkvinna, Anna Sára Leifsdóttir Skaalum, hevur skrivað: “Tað er lætt at taka støðu til nakað, man ikki kennir. Men tað torførasta er at steðga á og lurta. Summi ting kunnu ikki forklárast
og latið upp. Tað er gjørt áður, sigur hann. Hann vísir aftur, at býráðslimirnir longu høvdu tikið støðu til málið, soleiðis sum Nina Brockie sambært honum hevur ført fram. – Eg veit ikki, hvussu hon kann
har upptøkurnar síðani eru brúktar til annað endamál. Bjørt Lind heldur tí, at neyðugt er at taka støðu til, um verandi reglur verja privatlívið hjá fólki nóg væl, ella um tørvur er á strangari reglum.
staðsetingina av súkklubreytini á Vesturvarða aftur fyri býráðið, so býráðið kann viðgera og taka støðu til hetta av nýggjum. Siga ikki sanna søgu Tað eru røddir í býráðsmeirilutanum, sum hava ført fram
vera serliga varin tá fólk komu at vitja. - Øll gleða seg til at vísa barn sítt fram, men í okkara støðu bleiv tað so, at vit noyddust at biða fólk um ikki at koma ov nær, og ikki røra við. Merkti einki
royndir, men Mark F. Jensen í KÍ málinum bjargaðir væl eisini tá ið talan var um ein ímóti einum støðu. Í fyrra hálvleiki hevði Sinyan góðan møguleika eftir horna úr høgru, men hann rakti ikki bóltin,
kendastu kvinnunum í heiminum. Charles Spencer lýsir í bókini eisini, hvussu hann sá systur sína brúka støðu sína til at varpa ljós á fólk, sum annars ofta vórðu gloymd, samstundis sum hon sjálv livdi undir