heldur ikki ferðamannin gloymdi hann. ”Hála hann út,” kravdi offiserurin av soldátinum. Neyðugt var at ansa eftir harvuni. Tann dømdi hevði longu av sínum ótolni fingið nakrar skøvur í ryggin. Men nú hevði
sjavs”. (MT) Tað brakar í knokkunum Skriving um ítrótt fyllir nógv hjá føroyinginum. Tí er beint at ansa eftir, hvussu skrivað verður. Ikki altíð er tað so væleydnað. Sum nú hesin stubbin í Sosialinum: “Oddabrak
