kallast ein livandi miðbýur. Ein livandi miðbýur er ikki ein býur í lógloysi. Vit eru ikki ímóti tónleiki, skeinkistøðum ella ungum fólki í býnum. Men tað kann ikki vera prísurin fyri at búgva í miðbýnum

Ella bara ein góð konsert ella tónleikur til ein veitslu. Tá ivast vit ikki í virðinum á føroyskum tónleiki. Tað er felagsskapur. Identitetur. Minnir. Kenslur. Men tá ljósini pallinum sløkna, er tað ein heilt [...] gert, hevur stóran týdning fyri samfelagið. Men kanst tú ikki fara helvtina niður í løn?“ Men við tónleiki vænta vit ofta bæði høga góðsku og lágan prís. Vit vilja hava tónleikin. Vit vilja hava festivalarnar

førur fyri at spæla og kennir seg miseydnaðan. Har hittir hann Iiris, sum arbeiðir við royndarkendum tónleiki. Hon fær Pauli at skapa tónleik saman við sær, og í óskipaðu, ljóðligu royndunum finnur hin ful