Tann sálarliga møðin kemur millum annað til sjóndar, tá næmingar siga »eg orki ikki« ella »eg fái meg ikki til tað«. Harumframt er sosial møði, har møðin kann breiða seg sum ein huglag í flokkinum og gerast

tíð áðrenn Guðrun sá barnið hon hevði fingið. - Í fyrstani tordi eg ikki at taka hana, tey bóðu meg leggja meg í songina, og eg fekk hana til mín. Hon var evarska lítil, og húðin var gjøgnumskygd. Guðrun

hægri títtleika her enn aðrastaðni, tí samfelag okkara er lítið, og ættarbondini so tøtt. Tú tókst meg á bóli, tá vit gjørdu sendingar um sonevndu føroysku sjúkuna, og tú við stórum ídni greiddi frá – á

sætt og virðismett, sigur hon. Hon lýsir seg sjálva sum nærverandi, skipaða og hjartagóða. – Eg gleði meg til, at hjartað í HB-húsinum fer at banka aftur – og hesaferð verður tað mítt, sigur nýggi samskiparin

lært meg at virðismeta kraftmiklar smakkir í góðari javnvág. Føroyar hava hinvegin lært meg at virða natúrliga eginleikan í hvørjari einstakari rávøru. Tí hevur hesin sigurin stóran týdning fyri meg. ##med2## [...] úr Malaisia. Eg eri errin av, at pitsan megnaði at sameina tvey støð, sum hava stóran týdning fyri meg: mínar malaisisku røtur og mítt lív í Føroyum. Næsta málið er at halda fram við at menna seg og kanna

um, hvat nú skuldi henda við mammu. Síðani hava tað verið vit, sum hava tikið stigini. Og tað fær meg at spyrja: Hvør tekur fyrsta stigið, tá borgarin sjálvur ikki megnar tað? Tá eitt nei steðgar hjálpini [...] teimum vaksnu børnunum. Tað er ein tung og sera einslig støða at standa í. Og tá eg sjálv kann kenna meg so einsamalla í hesum, kann eg bara ímynda mær, hvussu einsligt tað man vera hjá mammu. Tí mitt í øllum

Beinir Johannesen, løgmaður, hevur í dag sent norska kongshúsinum samkensluskriv: “Tillat meg å ønske Deres Majestet, Hennes Majestet Dronning Sonja og hele den kongelige familie styrke og trøst i sorgen

Birkblog: – Eg sá meg sjálvan í høvuðsleiklutinum í søguni. Eg kendi sama longsul á mær og eisini knýtið til móðurina. Hetta er ein ógvuliga persónligur filmur, og sjálvur haldi eg, at hetta er ein tý

in, at fáa hetta at rigga, og so hvørt sum vit hava arbeitt okkum frameftir, vildi eg eisini læra meg handverkið, tí hetta er ikki nakað sum eg eri uppvaksin við. ##med2## Júst hetta at størsti parturin

var mín góði vinur, Heiðrikur á Heygum, sum var við í fyrireikanini og ráddi filmsliðnum at kontakta meg. Eg havi altíð havt áhuga í leiklist sum listagrein, so eg hugsaði "hví ikki", tá eg fekk fyrispurningin [...] í telefonini, og fór til casting, hóast eg kundi vænta, slettis ikki at sleppa við. Eg hevði latið meg í frakkan og skuldi fara, eftir at hava lisið nakrar senur fyri Anju, sum var castari, og leikstjóranum