DOLLARAR MOSSADEGH SJÁLVUR sjálvur vildi ikki geva seg yvir beinan vegin. Sostatt stóð í tveir tímar bardagi uttan fyri húsini hjá honum. Tá ið verjan at enda mátti lúta, og ótangar brutu inn, var forsætisráðharrin
kunnu geva navnið Hubris, at vera komin til Hitler. Tað, sum hann ræddist mest av øllum, var ein bardagi á tveimum hermótum. Russland var, tók hann til, meginlandssvørðið hjá Onglandi. Um hann nú, í skundi
tikið seg upp í heiminum. Valin Gorgoth stjól teir dýrabaru silmarillarnar, av hesum stóðst mikil bardagi, og álvanna glæsiligi staður Beleriand sakk í havið. Tann áðurnevndi ainin Melkor tók sær somuleiðis
um hana á Google. Viðurskiftini við Etiopia hava ikki verið nakað serlig. Í 1998 var ein nýggjur bardagi um ein týdningarleysan marknaðarbý. Eitt eyðkenni fyri Eritrea er eisini, at teir vilja ikki hava
hann. Men persónliga sá tað út sum hann hevði funnið frið í sær sjálvum. Lívið var ikki longur ein bardagi fyri tí sum er rætt, at fáa tað góða fram um tað ónda. Í staðin fyri, gjørdi hann tað, ið hann var
eftir at neyðtaka kvinnur (og menn) í ovurstórum tali – sum m.a. er greitt frá í bókini Putins bardagi móti kvinnum eftir finsk-estiska rithøvundin Sofi Oksanen. Sum drápsmaður er Putin nýskapandi
onnur lond byrja at skinkla, so standa vit danskarar enn meira fast. Bardagin hjá Ukraina er okkara bardagi. Tá polarisering og tvídráttur eru við at skræða tjóðir í sundur, so velja vit her heima sam-
