siga: „Eg skilji ikki, hví hetta fer soleiðis fram – kann onkur greiða frá?“ Tað er fólkaræði. Og júst her haldi eg, at tú gert Nina Brockie Hansen órætt. Tú brúkar nógv pláss upp á at átala tað, hon hevur
rímiliga væl hjá teimum. Silas Heinesen deilir ein egningaskúr við øðrum manni á Strondum, og tað er her, at línan er egnd. Við tað, at Silas býr á Skála, og Løðar býr í Hoyvík, er tað oftast Silas, sum hevur
hitin broytast meira enn tað, tað lítlu løtuna tú brúkar at bera ruskposan út í ruskspannina. Men her er ikki talan um veðrið ein einstakan dag. Talan er um, at miðalhitin á allari jørðini hækkar trý stig
komu inn at prika hana í halin, fyri at vita hvussu hon hevði tað. Tað var tungt sum foreldur at sita her hjá hesum lítla menniskjanum, tí tú fart einki gjørt. Har vóru leidningar, slangur og pipparí, allatíðina
ikki er skjalfest, at hetta fer at útvega fleiri leigubústaðir. Framsókn: Vinnuligt frælsi – men ikki her? Framsókn sigur í sínum vinnupolitikki, at „vinnulívið skapar búskaparliga grundarlagið undir samfelagnum“
og flakatrolararnir í Barentshavinum eru góð dømi um hetta. Undir Føroyum er myndin ein onnur. Her hevur stórur partur av botnfiskiflotanum í nógv ár havt veikan rakstur og ofta undirskot. Tað hevur
