sum annars á so mangan hátt hava tikið lut í samfelagslívinum, og enntá verið lyklapersónar, so at alt gongur sum eftir ánni. Nevna vit Skótaliðið Royndina, so eru tað óvað nógv, ið hugsa um Maritu Vestergaard
og Toran gongur (2023), ið er søga við myndum um eitt hús, fýra húski og ein hending, sum broytir alt. Skaldsøgan Kjarr (2020) er ein menningarskaldsøga um eina unga kvinnu og ferð hennara úr Føroyum út
ikki, hví tit skulu óttast, at fólk spyrja kritiskt og gera tilgongdina sjónliga. Tvørturímóti. Um alt, sum er hent, tolir dagsins ljós, so er eingin vandi í at lata ljósið sleppa inn. Og um okkurt ikki
ikki gavst eftir fyrsta nei. Ein, sum fekk tíð til at koma aftur. Ein, sum ikki byrjaði við krøvum um alt tað, sum skuldi broytast, men fyrst royndi at byggja samband og álit. Fyrst samband. Síðani álit. Og
Bannið móti mismuni og skyldan at veita rímiliga tillagingar, m.a. í útbúgvingarskipanini, galda alt fyri eitt. Landsstýrið eigur nú at gera tvey ting samstundis Fyrst: tryggja Skúlanum á Trøðni eina
hjá hvørji aðrari. Fyri 2010 plagdu tær at hittast fimta hvørt ár á skúlanum. Men, seinasta ár varð alt hetta broytt, tí tá fingu tær ferðaskrivstovu at skipa fyri ferðini hjá vinkonunum. - Tískil fór vit
er endamálið, at heimasíðan skal vera trygg, støðug og tøk - uttan at kundin sjálvur skal hugsa um alt tað tekniska aftanfyri. Tøkni skal ikki standa í vegin Hóast Lunnar arbeiðir við kompleksari tøkni
avmarkað sjálvt rakstrargrundarlagið. Hví skal eitt slag av vinnuligum gistingarvirksemi kunna rekast alt árið, meðan eitt annað kann verða lagt undir dagamark? Um trupulleikin er ójøvn krøv, er tann natúrliga
fram eftir tørvi. (Øvut ein persónur, sum gongur runt meira og minni tómur fyri vitan innan nærmast alt). Vit føroyingar kenna eisini hetta hugtakið frá teimum, sum virka í náttúruumhvørvinum, eitt nú á
Alt tað, eg minnist, hava vit verið ónøgd við støðuna í fiskivinnuni í Føroyum. Landgrunnurin er svikaligur. Hann ænir við, men tykist ongantíð at reisa seg til at vera ein ríkur og endurnýggjuligur kovi
