um, hvat nú skuldi henda við mammu. Síðani hava tað verið vit, sum hava tikið stigini. Og tað fær meg at spyrja: Hvør tekur fyrsta stigið, tá borgarin sjálvur ikki megnar tað? Tá eitt nei steðgar hjálpini [...] teimum vaksnu børnunum. Tað er ein tung og sera einslig støða at standa í. Og tá eg sjálv kann kenna meg so einsamalla í hesum, kann eg bara ímynda mær, hvussu einsligt tað man vera hjá mammu. Tí mitt í øllum

lært meg at virðismeta kraftmiklar smakkir í góðari javnvág. Føroyar hava hinvegin lært meg at virða natúrliga eginleikan í hvørjari einstakari rávøru. Tí hevur hesin sigurin stóran týdning fyri meg. ##med2## [...] úr Malaisia. Eg eri errin av, at pitsan megnaði at sameina tvey støð, sum hava stóran týdning fyri meg: mínar malaisisku røtur og mítt lív í Føroyum. Næsta málið er at halda fram við at menna seg og kanna

sætt og virðismett, sigur hon. Hon lýsir seg sjálva sum nærverandi, skipaða og hjartagóða. – Eg gleði meg til, at hjartað í HB-húsinum fer at banka aftur – og hesaferð verður tað mítt, sigur nýggi samskiparin

hægri títtleika her enn aðrastaðni, tí samfelag okkara er lítið, og ættarbondini so tøtt. Tú tókst meg á bóli, tá vit gjørdu sendingar um sonevndu føroysku sjúkuna, og tú við stórum ídni greiddi frá – á

tíð áðrenn Guðrun sá barnið hon hevði fingið. - Í fyrstani tordi eg ikki at taka hana, tey bóðu meg leggja meg í songina, og eg fekk hana til mín. Hon var evarska lítil, og húðin var gjøgnumskygd. Guðrun

Tann sálarliga møðin kemur millum annað til sjóndar, tá næmingar siga »eg orki ikki« ella »eg fái meg ikki til tað«. Harumframt er sosial møði, har møðin kann breiða seg sum ein huglag í flokkinum og gerast

okkum ómetaliga nógv at vitja Føroyar. Eg havi hoyrt sera nógv gott um føroysku matmentanina og gleði meg til at hitta bæði føroyingar og ferðafólk, sigur Peter Kolos. – Tað verður ein fragd at borðreiða við

hesa uppgávu. FSF hevur nógvar dugnaligar venjarar U-landsliðini og úrvalsvenjingarnar, og eg gleði meg nógv til samstarvið við teir. Tað verður spennandi at arbeiða miðvíst við menningini hjá spælarunum

hann hitti tíðindafólk: - Kim Jong-un hevur altíð víst mær stóra virðing. Eg skilji hann. Hann skilir meg, segði Donald Trump - uttan at fara í smálutir við tí, sum teir báðir høvdu tosað um.

byrðar so tung­ar, sum tú lyfti. Mong hugsa ivaleyst, nei, lat meg liva “und­ir radaranum”, har ong­in sær – og har ong­in kann døma meg. Góði pabba. Mangar góð­ar hava løturnar ver­ið. Onnur børn fingu [...] mong munnu minnast teg sum ein, ið ikki var bang­in fyri at geva. Heldur geva enn taka, segði tú við meg. Tú smæddist ikki, tá tað kom til at seta ting í verk, hó­ast tú uppá nógvar mát­ar var ein smæðin [...] uttan tú. At renna dugdi tú tó heilt til end­an, og hettar vísti tú, tá tú í heyst var og vitjaði meg í summ­ar­hús­i­num, har tú knappiliga reist­ist frá borðinum og fór renn­andi eftir gólvi­num sum