byrjar at fáa nakrar lús upp á fiskin, so vilja tær til endans byrja at gýta larvur út í havið, út í sjógvin. So kanska tær detta inn á fjørðin, og so eru tær í hesar vikurnar, har tær eru førar fyri at endursmitta

hevur endurgivið, sæst ferjan liggja á hálvd í sjónum. Bert partar av skrokkinum síggjast oman fyri sjógvin. Enn er ikki greitt, hví ferjan koppaði. – Øll neyðug tiltøk verða sett í verk fyri at tryggja, at

dagar inn í september. Tá henda vikan fer at halla, er væntandi, at teir fyrstu nátungarnir koma á sjógvin. Síðan plagar besta nátungatíðin at vera um mánaðarskiftið august/ september - og kanska eina viku

Tórshavnar kommunu at fara ein túr við Westward Ho. Endamálið er eisini, at børnini skulu læra um sjógvin og føroyskan fiskiskap. Foreldur, ommur og abbar kunnu koma við, og hósdagin vóru fleiri teirra eisini

ætla vit at skifta orð við Silas Heinesen um útróður og hugin hjá honum til sjógvin. - Vit hava báðir ógvuliga góðan hug til sjógvin og soleiðis, sum eg skilji Silas, leitar hann nú eftir kjansi umborð á onkrum [...] og hann hevur eisini verið onkran túr til skips. Tað hevur Løðar ikki - ikki enn, men hugurin til sjógvin er so mikið góður, at hann droymir um at sleppa onkran túr til skips, tá framhaldsskúlin er liðugur

Føroya spennir seg aftur út sum vertur fyri eini stórari altjóða ráðstevnu, sum hesuferð snýr seg um sjógvin og tað, ið hann kann kasta av sær. IIFET er ein altjóða felagsskapur, sum síðani 1982 hevur savnað