fóru á Frelsunnarherin í Reykjavík og fingu sær innivist. So komu menn, sum høvdu brúk fyri fólki, hagar at fregnast, um nakar var at fáa har til arbeiðis. Soleiðis var eisini hesu ferð. Tað var rættuliga [...] tað kundi verið. Vit róðu nógv suður um Før­oy­inga­havnina, suður á Trebrødre og suður á Marrak. Hagar var ein teinur upp á umleið tríggjar tímar at sigla. Hesi árini høvdu vit eingi hjálpitól. Tað var

um eina føroyska tilveru í Dan­mørk. Føroyahúsið í Keyp­mannahavn var sum annað heim hansara, og hagar kom hann regluliga. Líka til Dion var 85 ár róði hann við einum báti hjá kappróðarfelagnum í Keypmannahavn

nær í námind av okkum var á apotekinum, so hvørja ferð, vit skuldu hava eitt kopi, máttu vit út hagar. Tað er eisini í hansara tíð á sjúkrahúsinum at Ellis- og Røktareimið varð bygt mitt í sjeytiárunum

allar mátar eitt púra vanligt og virkið ung­linga­lív. – Við bilinum hevði tú størri frælsi og slapp hagar, tú vildi, tá tað hóvaði tær. Um viku­skiftini vóru bilar í roynd og veru barrir. Dansurin var liðugur

fólki tænastur, og tí ber nevniliga til at leiga klæðini frá einum handli í býnum. Øll máttu fyrst hagar at taka mál, og fingu síðani klæðini útflýggjað undan veitsluni. Ein partur av veitsluni er siðbundni

í 1959, og at Robert McBirnie fyrstu ferð steig á pall á almennum tiltaki. Tað var heima í Vági, hagar nýggju poppvindarnir við gittarspæli og sangi eisini vóru komnir. Tað hevði verið nógvur tónleikur

hevur so stóran týdning fyri so mong. Av Oljufjallinum stinga moskur og tempul seg upp úr sjónini. Hagar gongur leiðin. Nú fylgja vit endanum av jarðiska lívi Frelsarans. Løgdu inn í Getsemane urtagarðin

fiskasjúka frá donskum alibrúkum skal koma til Noreg....og ikki sleppst undan at sjúkan eisini kemur hagar. Er so samanumtikið talan um eina burðardygga vinnu har rávørugrundarlagið, besta mannaføðin úr sjónum

hækkaður tvær ferðir so nógv sum aðrastaðni á jørðini Arktiska økið er ónomið, við­kvæmt og sárbært, og hagar leita stórveldi, stórkapitalur og ovurstór umhvørvis áhugamál. Tá Føroyar verða roknaðar sum partur

upp: "Gleð teg, unglingi, í ungdómi tínum, og lat hjarta títt vera í góðum lagi á vári lívsins! Far, hagar sum hjarta títt lystir, og njót tað, ið eygu tíni síggja!" Prædikarin hevur eisini religiøsa ráðgeving