Samstundis gerast bústaðirnir dýrari, ferðin til meginlandið kostnaðarmikil, og alsamt fleiri ung ivast í, um tey kunnu byggja sær eina framtíð í oyggjunum. Hetland og Føroyar hava nógv í felag. Bæði oyggja [...] hvussu gongdin kann vendast. Samstundis verður kannað, hvussu ferðamannaskip ávirka lokalsamfeløgini. Tey leggja pening eftir seg, men kunnu eisini leggja stórt trýst á smáar havnir og bygdir. Í Sosialinum

fólkið hava ferð eftir ferð sagt, at tey ikki vilja vera amerikonsk, sigur hon. – Tann boðskapin kunnu vit væl endurtaka í dag. Men eg vóni ikki, at nakar ivast í honum – hvørki í USA ella í restini av

stuðla tey henni við tí sum er trupult. Tað sum Guðrun oftast hoyrir, tá hon greiðir frá at dóttirin er fødd ov tíðliga, er at henni feilar einki. - Tey meina tað væl, og eg eri glað fyri at tey halda tað [...] , hon vigaði 950 gram. Áðrenn føðing, fingu tey at vita hvussu mannagongdin var, hvar pápin skuldi standa, og hann skuldi koma við tá barnið var føtt. - Tey fóru avstað við barninum hjá mær. Eg spurdi [...] gekk væl tá hon gekk við barninum, men 13. januar bleiv hon innløgd við nógvari pínu í livrini. - Tey staðfestu at eg var sera sjúk, og bleiv send til Danmarkar alt fyri eitt. Hetta var tann dagin eg fylti

og abbar syngja teir somu sangirnar. Ella bara ein góð konsert ella tónleikur til ein veitslu. Tá ivast vit ikki í virðinum á føroyskum tónleiki. Tað er felagsskapur. Identitetur. Minnir. Kenslur. Men tá [...] verður minni tíð til at skriva nýggjan tónleik. Tá hølini fáa færri tiltøk, verður truplari at reka tey. Tá fyriskiparar mugu skrúva prísin upp fyri, at fáa tað at hanga saman fíggjarliga hjá tónleikarum