einki, hon var bara alt ov lítil, og óbúgvin. - Tá tá tú sært barnið fyrstuferð, ivast tú um tað er fuglur ella fiskur. Alt er evarska lítið, húðin er reyð og loðin, og kroppurin fer út í eitt, tí bleiv eg

at vænta, at øll børn passa inn og laga seg til skipanina. Tí sum orðatakið sigur, so syngur hvør fuglur við sínum nevi. Soleiðis er eisini við børnunum. Tey skulu ikki kroystast inn í sama form. Tey skulu