ODDAGREIN: Tingið skal ikki stýra øllum

Sambandstingmaðurin í Norð­oyggj­um arbeiðir framvegis við at snikka til eitt uppskot um at minka ting­manna­talið úr 33 niður í 25. »Tað er ov dýrt at hava 33 tingfólk í ein­um so lítlum landi, sum okkara«, sigur hann.

Vit hava fleiri ferðir fyrr á hesum stað um­røtt starvsviðurskifti hjá pol­i­t­ik­ar­umum. Sjálv­andi skulu vit gjalda okkara kosnu monn­um og kvin­n­um góða løn - tað krev­ur sítt at vera politikari. Men ting­fólk áttu á onkran hátt at skert sínar egnu ágóðar, tá tað leik­ar so hart á. Tað hevði í øllum givið velj­ar­a­num eitt signal um, at ting­fólk vilja standa øksl móti øksl við skatt­a­borg­ar­an, sum verð­ur knokk­roytt­ur við øktum skattum, ongum løn­ar­vøkstri og uppsagnum.

Uppskotið hjá Bjørn Kalsø og øðr­um tykist í fyrstu syftu sum eitt pop­u­list­iskt paraduuppskot. Men við at hugsa gjøllari um tað, so er tað beinleiðis vandamikið - ein hótt­an ímóti demokraiinum. Men løg­ting­ið hevur hesa heimildina. Finn­ur Bjørn Kalsø sín meiriluta, ja so verð­ur tings­f­ólkatalið broytt hareftir. Ætlar hann so at brúka spardu peng­ar­nar - sum hann sjálvur nevndi í Sos­i­alinum mán­a­dag­in sum ein møguleika - til skriv­arar til tingfólk, ja so ger hann tað.
Vit halda fyri tað fyrsta, løg­ting­ið ikki skal hava heimild til at á­seta løn­­ar- og pen­­sjóns­­við­­ur­skifti hjá sær sjálvum.

Vit halda eis­­ini, at stórmál, sum tildømis at broyta valskipanina, valdømi og at broyta talið á tingfólkum, sum tað minsta eiga at viðgerast av tveim­­um tingum: At vit hava eitt løg­­tings­val ímillum. Soleiðis var tað við val­rætt­ar­aldrinum á sinni. Fyri valið í 1984 samtykti løgtigið at broyta valrættaraldurin frá 20 til 18 ár, men broytingin kundi ikki fáa gildi fyrr enn næsta løgting eisini hevði samtykt tað, og soleiðis kom broyt­ing­in ikki í gildi fyrr enn til løg­tings­val­ið í 1988.

Latið nú skilafólk greiða hetta mál­ið við val­dømum og tali av ting­fólk­um. Fyri at eitt parlament skal kunna fungera við øllum sínum funk­ti­ón­um, og fyri at eitt rímuligt býti skal vera millum øki og kyn í land­i­num, so krevst eitt ávíst tal. Latið tí tingskipanina fáa frið, so hon fær ein møguleika at virka.

Men vilja tingfólk sýna stórsinni, so er at kvinka lønina hjá sær eitt sind­ur niður - og pensjónina við. Og at broyta ferða­end­ur­gjald­ið hjá ting­fólk­um til tað sama, sum onnur fáa.

Tá vísa tingfólk, at tey meina tað í álvara.