ODDAGREIN: samhald ella stættamun

Formaðurin í Føroya Lærarafelag sendi í gjár eina lødda tor­p­e­do und­ir tað fyrr skip­­aða fak­­fel­­ags­­sam­strav­ið. Hann segði, at um lær­ar­ar­n­ir høvdu hildið fram at sam­ráðst, tá ið út­lit­ini at fáa meira vóru eingi, so hevði tað verið at hildið lim­ir­nar fyri spott.

Tað kann vera nakað um snakk­ið hjá lær­­ar­­­a­for­mann­inum. Men tað er ikki ein fak­fel­ags­bossur við vi­­sjón­­um, sum tekur soleiðis til orð­anna.

Fakfeløgini eru heldur ikki tað, tey hava ver­ið. Vit hava víst á tað áð­ur, at um tað hevði verið Javn­að­ar­flokk­ur­in, sum ráddi fyri borgum, so høvdu fak­feløgini ikki himprast við at skrætt flokkin sundur og lagt alt sam­felagið lamið fyri at vunnið ljóð fyri sínum sjónarmiðum. Men nú tað er Fólk­a­flokkurin eina sum ræð­ur, so er so at siga tøgn frá fak­fel­øg­num. Tey hava ikki rætt Ped­a­gog­felagnum eina hjálp­andi hond, nú tey einsa­møll eru farin í ó­møg­u­liga stríðið móti Jørg­en Niclasen.

Á onkran hátt er tað vorðið leg­alt í Føroyum at halda, at almenn starvs­fólk eru ein ó­neyð­ug út­reiðsla: Tey gera einki til nyttu og skulu ong­­ar pengar hava. Meðan tað fyrr vóru borg­­ar­­ligir forsprákarar, sum førdu fram slík sjón­ar­mið, so tyk­ist tað á onkran ó­skilj­andi hátt, at hend­an hugsan hev­ur fingið gróðr­ar­botn inn­an fak­fel­ags­rørsl­una eisini.

Starvsmannafelagið valdi at leingja sáttmálan til oktober, tí tá vænta tey at fáa meira burturúr. Bara tað nú ikki verður sum hjá løg­manni, at »betur verður næstu ferð«. Hvat er tað sum sigur Starvs­manna­fel­ag­num, at tað skal hepn­ast teimum betur í oktober?

Tað kundi tí verið á­huga­vert at hoyrt ser­frøð­ina hjá Fak­fel­ags­sam­skip­an­ini greinað, hvørjar út­rokn­ing­ar liggja til grund fyri at halda, at Starvs­mann­a­fel­ag­ið fer at fáa meira burtur úr í oktober? Hvussu ber tað til, at feløg utt­an at himpr­­ast taka und­ir við eini null-loysn, sum í ver­u­leik­a­num er ein real­løn­ar­lækk­ing, tá flat­skatt­ur til tey ríku verður nýtt­ur sum arg­­u­menta­tión?

Tek­ur fakfelagsrørslan sær ikki aðr­ar partar fyri, so er stórur vandi fyri, at virð­ing­in fyri røsl­uni gerst enn lægri. Í Føroyum hava vit ikki kent til stættamun. Men tá fak­fel­ags­rørslan liggur í spønum, tá býð­ur ikki bøtur – og tá er gøtan greidd fyri stætt­a­sam­fel­ag­num.

Tiltøk eru nú í eygsjón, sum benda á, at fakfeløgini kortini kunnu standa øksl móti øksl í morgin, tá samhugaverkfall verður. Kanska slíkt birtir undir, at ein landsorganisatión verður stovnað, sum savnar alla fakfelagsrørsluna, hó­ast sundurlyndið tykist hava hægri rað­fest­ing hjá fleiri av fel­øg­u­num­...