Meðan Javnaðarflokkurin og Tjóðveldi harðliga hava mælt ímóti privatu loysnini og hava lagt fram uppskot um at gera tunnilin í einum almennum partafelag, so megna flokkarnir kanska ikki at bera sítt egna uppskot ígjøgnum politisku skipanina.
Tí hóast andstøðan ongan lokalpolitikara hevur á Skálafjørðinum, so eru tað tveir lyklapersónar, sum umboða Sandoynna. Og teir eru til sølu, um tað ber til at fáa sett gongd á Sandoyartunnilin. So kunnu hugsjónir vera hugsjónir.
At målet helliger midlet – tað hevur størri týdning fyri nógvar politikarar í hesum døgum. Tí tunnilin skal bara gerast, líka mikið hvat. Kári P. Højgaard hevur fleiri ferðir sagt, at verður hansara loysn ikki framd, so kemur eingin tunnil í bræði.
Um talan er um alment ella privat felag, ella um brúkarar skulu gjalda milliardir í danskar lummar, tað hevur eftir øllum at døma ikki primera týdningin.
Men tað er vert at merkja sær, hvussu sárbærir politisku flokkarnir eru. Í hesum aktuella førinum er sjón fyri søgn, hvussu fullkomliga líka mikið tað er, um tingmenninir fyri Sandoynna eru javnaðarmenn, tjóðveldismenn, fólkafloksmenn ella okkurt fjórða. Allir eru til sølu, tá til skarpskeringar kemur.
Og tað er ein stórur trupulleiki fyri flokkarnar – og tað skaðar trúvirði teirra grundleggjandi.
Jørgen Niclasen dugir sítt og kann vinda løgmann um lítlafingur. Men at hann eisini fær vald á andstøðuflokkunum – og megnar at punktera bæði Aksel Johannsen og Høgna Hoydal, tað man vera politiskt handverk, sum vil nakað. Hann betalir gleðiliga 30 milliónir fyri at fáa Páll á Reynatúgv og Gerhard Lognberg at atkvøða fyri ætlanini hjá landsstýrinum at lata privata felagið gera tunnilin, meðan landið samstundis bindur seg at gjalda Sandoyartunnilin – uttan eitt klovið oyra í inntøku frá Skálafjarðartunlinum.
Politiska virði og politiska styrkin hjá Høgna Hoydal og Aksel Johannsen lækkar og viknar. Teir hava ein stóran trupulleika, um flokkarnir góðtaka slíka framferð.
So er spurningurin, um vit síggja politiskt stórvask, ella um hugsjónarloysið heldur fram.
