ODDAGREIN: Gott við kjaki um miðbý í Havn

Tað er alla æru vert, at ein vinnu­lívs­mað­ur – við góðum estet­isk­um sansi – av sín­um ein­ting­um tek­ur eitt slíkt mál upp til við­gerð­ar og form­ar eitt slíkt upp­skot – fíggj­að úr egn­um lumma.
Eitt slíkt stig eiga vit at fegnast um, og Tórs­havn­ar komm­una eig­ur at taka væl í­móti slík­um. Hugs­andi er, at kommun­al­pol­it­ik­ar­ar og em­bæt­is­fólk hjá Tórs­havn­ar komm­unu kanska kenna seg traðk­að á tærn­ar og vilja siga, at tey hava sæð upp­skot­ini fyrr, og at fleiri liggja í skuff­u­num í gamla komm­unu­skúl­a­num á Vagl­inum í Havn.
Tað kann væl vera. Men tey eru so í øll­um før­um ikki varp­að so væl út til havn­ar­borg­ar­ar, sum hetta upp­skot­ið varð miku­kvøld­ið, tá ein stúv-stapp­að­ur sal­ur í Norð­ur­landa­hús­i­num lýddi á við á­huga. Havn­ar­borg­ar­ar eiga eis­ini at fegn­ast um, at tað eru so nógv fólk, sum geva mið­býn­um ans.
Upp­skotini um broyt­ing­­a­r vóru sjálv­andi væl grund­að og pro­fess­i­on­elt gjøgn­um­­ar­beidd. Sjálv­andi eru yms­ar hugs­an­ir um, hvussu og hvørj­ar broyt­ing­ar skulu gerast.
Skulu vit kritisera eitt lítið sind­ur, so kundi størri dentur ver­ið lagd­­ur á hand­ils­lív­ið í Havn. Tað varð als einki nevnt um handl­ar­nar, hvar teir skulu vera, hvussu vit økja tal­ið av handl­um og vinn­u­virkj­um í mið­bý­num, tí tað er eyð­sæð, at tað er hand­ils­lív­ið – sam­an við ment­an­ar­lív­i­num, sum fær fólk at koma om­an í mið­býin.
Krumptappurin er sjálvandi fólk­ið, sum býr í miðbýnum. Men fæst virk­sem­ið ikki at blóma, so býð­ur mið­býnum ikki bøtur.
Tað er eisini sera hugaligt at síggja, hvussu virksemi kann skap­ast í mið­býn­um – og hvussu úti­lív­ið kann menn­ast. Men sól­in skín­ur ikki hvønn dag – og tí hevði tað eis­ini ver­ið á­hug­a­vert at sæð eina tekn­ing av Vágs­­botni, Vagl­i­num ella Konga­brúnni ein regn­vát­an dag, tá hann lá trá­ur av land­synn­ingi – hvussu eitt nýt­i­ligt og hugna­ligt bý­ar­rúm eis­ini kann skap­ast tá. Vit hava hó­ast alt fleiri lands­synn­ings­regn­dag­ar á Konga­brúnni ella út­synn­ings­dag­ar í Vágs­botni – enn fløv­andi sól­skins­dag­ar, sum tó eru so góð­ir, at teir skugga fyri øllum trega.
Havnar kommuna eigur at taka hetta upp­skot­ið til sín – og til dømis skipa fyri eini ráðstevnu eftir valið, sum hev­ur til enda­máls at skapa á­huga og kjak um, hvussu vit menna mið­bý­in í Havn. Øll eru góð við Havn­ina og mið­býin, men felags stev­ið til tess at menn miðbýin tyk­ist tor­greitt at fáa eyga á.