Harvið lata myndugleikarnir privatu miðlarnar sigla sín egna sjógv. Og harvið kann eisini staðfestast, at tilgongdin við fjølmiðlakommissiónini, sum Helena Dam á Neystabø setti á sinni, endaliga er jarðað. Hendan tilgongd varð longu køvd í føðingini, tí tilmælini vóru so langt úti av proportiónum, at eingin privatur fjølmiðil vildi kennast við tey, sum privatu fjølmiðlarnir heldur onga ávirkan høvdu á.
Tað er spell, at politiskur vilji ikki er til at gera tiltøk, sum kunnu bøta um korini hjá miðlunum.
Hetta kundi verið gjørt við at latið okkara almenna kringvarp verið eitt alment kringvarp, sum er alment fíggjað.
Men tað vilja myndugleikarnir ikki. Politikararnir hava funnið útav, at tað er smart, at Kringvarpið sjálvt útvegar sær inntøkur – hóast tað telgir burtur av trúvirðinum hjá stovninum – og hóttir grundarlagið hjá privatu miðlunum.
Hetta er ein skrúva uttan enda, tí politikararnir vilja ikki lata Kringvarpi Føroya fleiri pengar. Summir politikarar halda, at Kringvarpið skal hava fleiri pengar, meðan aðrir – teir sum valda – meina, at Kringvarpið hevur ríkiliga nógvar pengar.
Trupulleikin er tó, at teir politikarar, sum skulu gera broytingarnar, ikki vilja skuffa fólkini í Kringvarpinum. Teir vilja gjarna verða »vinir« við Kringvarpið.
Tí hendir einki. Kringvarpið heldur fram við at undirbjóða við lýsingarsølu, sum tekur grundarlagið undan hinum miðlunum, tí Kringvarpið er skattafíggjað við hálvthundrað almennum milliónum frammanundan. Hinir miðlarnir hava tí ongan kjans.
Í øðrum londum er miðlastuðul, sum verður latin øllum miðlum. Har sleppa public service miðlar ikki at selja lýsingar. Her hjá okkum er tað bara Kringvarpið, sum verður alment stuðlað.
Skal miðlunum verða lív lagað, so eru vit komin hartil, at annaðhvørt verður Kringvarpið alment fíggjað ella lýsingarfíggjað. Tað kann ikki verða bæði.
So eru vit komin hartil, at løtingið skal avtaka kringvarpsgjaldið – so fólk sjálv kunnu velja sín miðil.
