Jørgen missir kvørkratakið

Loksins tykist tolið uppi í sam­gong­uni. Sam­bands­flokk­ur­in og Javn­að­ar­flokk­ur­in vilja ikki bakka fyri Fólk­a­flokk­i­num­, og Jørg­en Nicl­a­sen vil hava løg­mann at út­skriva ný­val. So­statt tyk­ist Fólk­a­flokk­ur­in at hava mist kvørkra­tak­ið ­á hin­um sam­gong­u­flokk­u­num, nú løg­mað­ur hev­ur sett hon­um stól­in fyri hurð­ina.

Tað er eyðsæð, at løg­mað­ur ikki long­ur vil hava sit­andi á sær, at sam­gong­an er ein parodi. Hann held­ur ikki, at tað við nýggju játt­an­ar­skip­an­ini í huga er opt­i­malt, at ein flokk­ur ger sær til kot­ymu, at hann ikki skal vera við í semj­uni um fíggj­ar­karmin.

Og sjálv­andi ber tað ikki til. Hetta átti løg­mað­ur at havt gjørt púra greitt fyri lang­ari tíð síð­ani. Men at ein­asta loysn á slík­ari kreppu er ný­val – fyri at reinsa luft­ina, sum Jørg­en Nicl­a­sen tók til, tað er at loypa upp­um, har garð­ur­in er lægst­ur.

Hetta minnir kanska eitt sind­ur um støð­una í 1996, tá Javn­að­ar­flokk­ur­in tók seg úr sam­gong­uni hjá Ed­mundi Jo­en­sen – sann­førd­ur um, at Ed­mund Jo­ensen fór at skriva út ný­val. Men tað gjørdi løg­mað­ur ikki. Hann sendi boð eftir Fólk­a­flokk­i­num, og so varð nýggj sam­gonga skip­að. Síð­ani hev­ur Fólk­a­flokk­ur­in havt vald­ið í lands­stýr­i­num - og havt fasta­tøk­ur á­vik­a­vist á Tjóð­veld­is­flokk­i­num, Sam­bands­flokk­i­num og Javn­að­ar­flokk­i­num. Tí er tað pol­i­tikk­ur­in hjá Fólka­flokk­i­num í eitt nú fisk­i­vinn­u­mál­um, sum verð­ur førdur.

Kaj Leo Johannesen vísti í Degi og Viku í gjár­kvøld­ið á, at tað er ein møgu­leiki, at Sam­bands­flokk­ur­in og Javn­að­ar­flokk­ur­in sam­starva víð­ari í eini minni­lut­a­sam­gongu. Hann nevndi fleiri stór­mál, sum vilji er í løg­ting­i­num at fáa í­gjøgn­um, eitt nú nýggj­an komm­u­nu­bygn­að, til­feing­is­skatt og fleiri stór­ar í­løg­ur.

Tað hevði verið sera á­hug­a­vert at sæð kon­struk­tivt pol­it­iskt ar­beiði í løg­ting­i­num, har Sam­bands­flokk­urin og Javn­að­ar­flokk­ur­in kundu sam­starv­að við yms­ar flokk­ar um tey stóru mál­ini. Sum gongd­in er vorðin seinastu árini, so halda ting­fólk tað vera stutt­lig­ari at spyrja lands­stýr­is­fólk yms­ar – mang­an táp­u­lig­ar ­– spurn­ing­ar, sum lands­um­sit­ing­in má brúka nógva ar­beiðs­orku at finna fram – ofta til onga nytta ella bert til at stinga onkrum skør.

Uttan iva eru fleiri av mál­um, sum liggja í tinginum, ið eitt nú Tjóð­­veldi kann fremja sam­an við Javn­að­ar­flokk­i­num og Sam­bands­flokk­i­num. So er spurn­ing­ur­in bara, um val­fep­ur­in er ov høg­ur til at reka kon­struk­tiv­an pol­i­tikk.

Men løg­maður eig­ur at gera sær greitt, at ein stjórn­ar­kreppa ikki treyta­leyst nýt­ist at føra til ný­val. Men hon kann føra til ann­að sam­starv, sum kann fara at vísa seg nógv gagnligari.