Seinastu dagarnar hava vit ofta hoyrt orðið stabilitetur. Onkur politikari var í Kringvarpinum spurdur um hetta var nýggja loysunarorðið, og um hetta hevði meira at siga enn politiskt innihald. Til tað er at siga, at uttan eina stabila virkisføra samgongu, er eitt glæsiligt samgonguskjal lítið vert.
Tað skal vera mín vón, at vit nú, eftir fleiri mánaða kegli og ov lítlum politikki, fáa eina samgongu sum veruliga kann fara til arbeiðis. Hesir tríggir flokkarnir standa rættiliga langt frá hvørjum øðrum ideologiskt, men er vilji til tess og álit er millum partarnar, ivist eg ikki í, at samgongan verður før fyri at loysa teir trupulleikar og uppgávur, sum frammanfyri okkum standa.
