Føroyskur skutil til Indonesia

Tá Sosialurin vitjaði í hugnaligu húsunum hjá Trónda Patursson í Kirkjubø í gjár var hann júst í ferð við at leggja síðstu hond á eina fittliga gávu til innføddu indonesararnar, sum hann nakrar mánaðir frammanundan var á hvalaveiðu saman við.

Í øldir hava teir brúkt serstakan heimagjørdan skutil úr jarni, sum kortini var tað skerdur, at línan so lætt slitnaði.

Og sum royndur grindamaður kundi Tróndur skjótt síggja, at við einum eygað á skutlinum høvdu veiðumenninar kunað fingið eitt nógv betri amboð.

Heimafturkomin fór Tróndur til verka og hevur hann nú gjørt stórhvalaveiðumonnunum í oyggjabólkinum í Timorhavinum ein nýggjan skutil við eygað á. Hesin fer við postinum fyrsta dagin og er ein tøkk fyri blíðskapin, sum fólkið har vísti honum og soninum.

Hetta og mangt annað verður helst høvi at hoyra meira um í Norðurlandahúsinum týskvøldið.

Tá vit spurdu Trónd, um hetta verður seinasta ferðin Timmurin og hann hittast og ferðast saman sigur Tróndur: -Vit eru javngamlir báðir, og orkar hann, so orki eg eisini. Tíðin fer at vísa, um tað ikki verður høvi at gera aðrar ferðir.

Eingin ivi er um, at samstarvið millum hesar báðar frægu og dámligu listamenninar hevur verið við til at gera Føroyar og føroyingar kendar. Og nú vit stíga inn í eitt nýtt ártúsund er bert at vóna, at teir báðir hava heilsuna góða til at útinna fleiri líknandi avrik.