Tað hevur ómetaliga stóran týdning at skunda undir landspolitikkarar at fáa dagføring av lóggávum og skipanum og mannagongdum og kunngerðum v.m.
Tað er ikki minst galdandi at fáa skipa javnvág úti í øllum etableraðum viðurskiftum og fáa skipa netarbeiði við atliti til keyp og sølu av vørum og tænastum.
Tað hevur avgerandi týdning at fáa fjøltáttað virksemi skipað sjálvstøðugt og óheft av øllum lands- og kommunalpoli-tikki, framíhjárættindum til lívs, ið skapar stættarmun ímillum tey útvaldu og vanliga fólkið.
Tað er avgerandi neyðugt við nýskapanum/-hugsanum á øllum økjum, hvat allir føroyingar skulu gera sær nógv greitt, so vit ikki gerast eftirbátar í dag.
Tað er avgerandi neyðugt at fáa skipað eftirútbúgv-ingar innan almenna/lands /kommunala/privata/ríkis/umsitingar, sum skjótast eftir summarfrítiðina.
Tað er ikki minst galdandi øll, ið arbeiða innan dagstovnar, skúlar, lærustovnar og verkir og virkir, so øll gerast tilbúgvin og kunnu læra frá sær í dag.
Tað skal sleppast undan umfatandi stagnatiónum, so alt ikki steðgar upp, úti í øllum tí fakliga, ein ger í dag vart við, tá ið ein hugsar um heildarskipan v.m.
Tað er avgerandi neyðugt at fáa alt fjøltátta virksemi tillaga eftir føroyskum viðurskiftum og arbeiðs- og fíggjarorku, og tørvið viðurskiftafólkum.
Og sjálvt kostnaðarstøði kann lækkast munandi hjá øllum ein greiddi í lesarabrøvum í bløðunum.
