Dagfinnur Danbjørg er føddur í Porkeri tann 9. juli 1943, sonur hin
navnframa læraran og løgtingsmannin Johan Hendrik Danbjørg.
Dagfinnur fór í realskúla í Vági sum bert 11 ára gamal í 1955, og
har tók hann realprógv 15 ára gamal í apríl 1959. Í sama mánaði
fór hann sum messudrongur við Tjaldrinum og var við nevnda skipi til á
Ólavsøku. Fyrst í august fór hann á royndarfiskiskap í
Eysturgrønlandi við Karin K og teimum 10 bátunum, ið fylgdu við.
Sjálvur var Dagfinnur við 29 tonsaranum Mathildu úr Leirvík: Teir
sigldu vandasjógv og vóru m.a. sperraðir inni í ísinum og vóru
nærum skrúvaðir niður, og hartil vóru teir illa fyri á heimferðini
við stórum leka í himmalsins ódnarveðri.
Heimkomin í oktober 1959 fekk hann starv sum læraravikarur á Stóru
Dímun frá 1. oktober - 1. apríl 1960. Síðani hevði hann sama starv
í 3 ár aftrat til apríl 1963. Summarhálvárini var hann til sjós, har
hann m.a. fiskaði við loddi og teini við tveimum húkum og lippukassa
við Johannu á Eysturlandinum, við Saksaberg til ísfisk og við
Havgásini á sildaveiðu.
Í mai 1961 fór hann "jómfrútúrin" við Porkerningi - fyrsta
stálbygda skipi í Føroyum - ein snellutúr í Vesturgrønlandi. Í 1962
var hann bæði vártúrin og summartúrin í Vesturgrønlandi við sama
skipi– tann fyrra við línu, og tann seinna við snellu.
Í 1963 fór Dagfinnur "jomfrútúrin" við Porkerisnesi, ið varð
liðugtbygdur sum triðja stállínuskip á Tórshavnar Skipasmiðju.
Dagfinnur var ein av mongum, sum átti í hesum stásiliga skipi. Teir
royndu fyrsta túrin við snellu í Vesturgrønlandi. Heimkomin fyrst í
september fekk Dagfinnur starv sum læraravikarur í Tjørnuvík.
Í september árið eftir fór hann til Jútlands á háskúla í
Støvring, og í 1965 varð hann upptikin á Holbæk Seminarium, har hann
fekk læraraprógv í juni 1969. Í juli sama árið giftist hann við
einum floksfelaga, og við henni eigur hann tveir synir: Carl Johan, sum
er føddur í 1970, og Johan Henrik, sum er føddur í 1973. Av somu
orsøk var hann verandi í Danmark til 1982.
Í 1969 gjørdist Dagfinnur lærari í Nyborg - fyrst 1 ár við kommunalu
skúlarnar og síðani við "Nyborg private realskole" frá 1970 - 1982.
Dagfinnur fekk skjótt fleiri álitisstørv á realskúlanum í Nyborg.
Dagfinnur var næstformaður og skrivari í lærararáðsnevndini, hann
gjørdist skemaleggjari, praktikkleiðari og skúlavegleiðari, men
brádliga verður hann hart raktur av sjúku, og tá hann samstundis
verður fráskildur, setur hann kósina heimaftur, sum hann av fyrstan
tíð hevði ætlað sær.
Dagfinnur fær starv í Fuglafirði á sumri i 1982, har hann starvast
við sama lag, men skeiðið er við at vera at enda komið, tí hann
fellur fyri aldursmarkinum í juli komandi ár.
Í Fuglafirði hevur Dagfinnur kent seg sera væl, ella sum hann ofta
tekur til: "sum ein fisk í vatninum". Allar tær funktiónir, sum hann
áður hevði, hevur hann tikið upp aftur í Fuglafirði. Hann hevur m.
a. verið lærararáðsformaður í 7 ár, hann hevur verið álitismaður
í Føroya Lærarafelag, hann hevur verið skemaleggjari øll árini
síðani 1985 og til í fjør. Eisini hevur hann verið
starvspraktikkleiðari í mong Harrans ár – eins og hann hevur verið
skúlavegleiðari síðani tað starvið var sett á stovn.
Í 1996 giftist Dagfinnur á øðrum sinni við Magdu – einum
starvsfelaga - og saman eiga tey sonin Johan Magnus, sum er teirra eitt og alt.
Dagfinnur er væl kendur fyri sína luttøku í samfelagskjakinum, men av
tí, at hann ofta verður sensureraður fyri lítið og lætt, tá tað
ikki hóvar teimum ráðandi at hoyra beinriknan kritik frá einum
ektaðum sosialisti, so hevur hann í ein vissan mun valt at stinga
pípuna inn í seinastuni.
Eg veit, at tað eru mong børn, ið hava verið og eru glað fyri, at tey
hava lært Dagfinn at kenna, og at tey seta stóran prís uppá tað, hann
lærdi tey. - Hetta er ikki minst komið til sjóndar, tá ið næmingar
í 10. flokki so mangan hava heiðrað Dagfinn við minnisgávum.
Sum starvsfelagi havi eg alt gott at bera Dagfinni. Hann er sera gløggur
og vitandi. Hann dugir so avbera væl at nýta hesi evni, so tað í so
mong ár hevur verið øllum á skúlanum til gagns og framburð.
Rættvísi og solaridetur er hornasteinurin í øllum hansara virki, og
hann torir at tala at, tá ið órættur verður framdur, og ikki minst,
tá ið hin veiki verður fyri mismuni. Hann er avbera góður í ráðum
og ger altíð stóran mun, har hann er staddur.
Góði Dagfinnur! Eg vil á henda hátt ynskja tær, Magdu og Jóhan
Magnusi mong góða ár saman. Stóra takk fyri gott vinalag!
Vinur
