ónøgdin ikki minkað. Figo sparir heldur ikki upp á orðini. – Eg spældi yrkisfótbólt í 20 ár, og trúgvið mær, eg havi møtt nógvum svikafullum fólkum. Men tað, eg havi sæð seinastu tíggju dagarnar, er tað mest

vita at mær dámar at flóta og fáast við veiðu yvirhøvur. Tey flestu vita at eg eigi part av báti, tað er bara at hyggja á sosialu miðlarnar. Skal undirstrika at uppskotið gevur ikki Freyr ella mær eitt serligt [...] fleiri fiskidagar til bólk 5B. Greinin endurgevur tó ikki okkara samskifti í síni heild. Tí loyvi eg mær at leggja allar spurningarnar frá Frihedsbrevet og øll míni svar fram, so lesarin sjálvur kann meta [...] ágóða av, um bólkurin fær fleiri fiskidagar. Hetta havi eg ongantíð roynt at fjala, tað flestu vita at mær dámar sera væl at flóta og veiða. Hinvegin hevur Frihedsbrevet valt ikki at endurgeva fleiri týðandi

2024 var ætlanin, at eg sjálvur skuldi reka handilin og menna hann víðari. Tíverri hevur heilsan hjá mær, í eitt longri tíðarskeið, verið so vánalig, at tað ikki hevur borið til at staðið fyri dagliga rakstrinum

Ove Joensen legði til havs. Eg koyrdi oman móti bryggjuni, men bilrøðin møtti mær longu í Stoffalág. Tá gekk upp fyri mær, hvussu nógv fólk vóru spent upp á túrin hjá Ova Joensen, og hvussu mong eisini

at brent.“ Greið og skilagoð tala og ikki minst rætt talað. Men áðrenn eg náddi at seta kaffið frá mær og gleðast ordiliga um hesa grønu opinberingina, kom næsti boðskapurin frá okkara kosnu politikarum

góð byrjan á enn ein av teimum fáu døgum, tær eru tillutaðir. Kveiktur av hesum lestrum spákaði eg mær í góðveðrinum beint fyri ólavsøku gjøgnum Vatnsoyrarfløtuna við norðara endan á Sandsvatni. Hetta øki

sigur m.a. í Matteus 25,41: ”So skal Hann eisini siga við tey við vinstru lið Sína: „Farið burt frá Mær, tit bannaðu, í hin æviga eld, sum gjørdur er til reiðar Djevulinum og einglum hansara!” Ein kærleiksfullur

væntandi skuldu verða klár undan summarfrítíðini í ár. – Nú summarferian er farin aftur um bak, loyvi eg mær at seta henda fyrispurning, fyri at vita, hvør støðan er í hesum máli, skrivar Elsebeth Mercedis G

slagverk Maria Vang Reinert, trombone Johan Hentze, trompet Ernst Remmel, trompet Eg skal skunda mær at siga, at eg gleddi meg til konsertina, sum eg havi sagt, so eru hetta frálíkir tónleikarar, ið sanniliga

var tað ein livandi hara. Hon doyði tíðanverri av skrekk. Tú kallaði meg krák­una hjá tær, og gav mær ein krákuunga. Tað var fitt, og eg var góð teg, sum eitt barn elskar pápa sín. Tú hevur altíð tikið [...] unnusta mín. Tú spurdi hann: Ert tú góð­ur við Judith? Og tá hann svaraði játtandi, segði tú: Passa mær væl upp á hana. Tú vart góður við okk­um; mammu og børn tykk­ara. Takk fyri alt. Dóttur tín, Judith