septembur 2010: Sum føroyingur havi eg nógv at vera stoltur av, og eg geri eisini nógv av at rópa hart um tað. Til dømis kann eg nevna hæddarpunktini úr degnum í dag, 07/09-2010. Eg kann leggja út við

septembur 2010: Sum føroyingur havi eg nógv at vera stoltur av, og eg geri eisini nógv av at rópa hart um tað. Til dømis kann eg nevna hæddarpunktini úr degnum í dag, 07/09-2010. Eg kann leggja út við

uppaftur verri. Um man ongar ætlanir hevur, kemur alt óvart á seg. Tað er sera ørkymlandi, at tá ið hart leikar á, so valdar tøgn í landsstýrinum. Eyðdis Hartmann Niclasen

Samrøða: Eg syngi saman við Lenu í mínum grøna bili, koyri hart frá, og spyrji: “Who Am I?” Ein spurningur av teimum heilt stóru, men eg giti at henni dámar sovorðnar. Í dag fari eg at kanna málið . Marjun [...] “Ja, men tað, sum so hendir, er nemliga tað, at skalið fer rundan um alt. Tú kanst ikki bara koyra hart skal her og her og her.” Hon peikar á vangan og armin og hjartað. “Bara koyra skal á, har sum tú hevur [...] own self…ehm” Hon tekur telefonina, og googlar eitt sindur. “Men kann tað ikki eisini blíva nokkso hart at eksistera, um mann allatíð skal vera so sonn móti sær sjálvari og øðrum?” Meðan hon googlar víðari

vart heilt upp til 27 ár. Tað eru ikki bara teir borgarar, sum hava tørv á varda bústaðnum, sum eru hart rakt av hesari støðu, tað eru eisini øll teirra avvarðandi. Og tey verða ikki yngri við árunum heldur

eru bara eini tvey ár síðani, at hann var eykamálverji í 2. deild í Danmark, so hetta er alt samalt hart arbeiði. Hann hevur ofrað alt síðani smádreingjaárini og fær nú lønina fyri stríðið, aftur ímóti nógvum

ikki allan sannleikan Landsstýrismaðurin og KVF, við stuðli frá sakførarum í miðstaðarøkinum, arbeiða hart fyri at mótprógva uppáhaldinum um, at ræðisrættinum verður gingið at mørkum í uppskotinum. Hesi hava

---------- Hóskvøldið í farnu viku sótu nógvir føroyingar og hugdu at hjartanemandi sending um, hvussu hart fólk verða rakt, tá ið tey missa ein av sínum kæru í ferðsluni. Eg vænti, at fáur – um nakar – mundi

prógv uppi á tær. Onkursvegna hevur man mett hetta vera so mikið ábyrgdarleyst, at tað má revsast hart og kontant. Men skuldi man ikki umhugsað at víðka hesa áseting út um ferðslulógina? Eitt nú at ha

rnar og gjørdu í móti teirra orðum, fingu tey ikki so mikið sum eitt blankt pappír í hondina. Jú, hart var sett í móti hørðum. Avleiðingar Avleiðingarnar av føroysku blómubørnunum síggja tit í dag. Men