virðismikil liður í skipaðari dagføring av gørðunum. Leiðslan í fólkakirkjuni hevur altíð havt ta fatan, at skulu prestagarðarnar varðveitast í Føroyum sum bústaður og arbeiðispláss hjá presti, so mega
ði og almenna ferðslu. Um festarin ikki hevur hesa heimild, vil tingmaðurin hava at vita, hvørja fatan landsstýrismaðurin hevur av markinum millum landbúnaðarliga ræðisrættin hjá festaranum og onnur almenn
eisini keypa mjólk Tað er kanska her, at blindvinkulin er mest sjónligur. Vit hava eina romantiska fatan av listafólkum. Tónleikur skal helst koma frá hjartanum. Tað skal vera kærleiki til listina. Eitt
sosialari burðardygd. Eitt av høvuðssjónarmiðunum hjá Holten er, at samfelagið eigur at víðka sína fatan av virði. Um vit bert meta tað, sum kann príssetast, gloyma vit tað arbeiðið, sum menniskju hvønn
di upplýsingar og filmsbrot vórðu spjadd á netinum. Sambært granskaranum er endamálið at geva ta fatan, at Evropa hevur mist tamarhaldið á sínum mørkum, og samstundis at lýsa Evropa sum veikt, harðligt
niðurstøðuni hjá fyrisitingini í sínum egna aðalráði. – Landsstýrismaðurin er hinvegin av teirri fatan, at tað er bæði lógligt og sakligt at geva Búnaðarstovuni tænastuboð, um tað verður neyðugt, stendur
fakligar metingar. – Vitlíki er eitt ótrúliga gott amboð, men tað kemur ikki í staðin fyri menniskjaliga fatan, ábyrgd og kreativitet, sigur hann. Samstundis er vitlíki eisini eitt tvíeggjað svørð. Tað ger tað
nevnir farleiðina „Gøtuna um Vesturvarða“ og ikki „Rossagøtuna“. Hann heldur, at kjakið kann geva ta fatan, at rossafólk hava einarætt til gøtuna, sum eisini verður nevnd SEV-gøtan. Sambært honum gjørdi Leif
til verri PISA-úrslit. Tað kann eisini vera, at størri fakligur førleiki gevur næmingum eina betri fatan av, hvussu vísindalig vitan verður til. Helst ávirka viðurskiftini hvørt annað. Men samanhangurin [...] eina søgu um ein ungdóm, sum ikki dugir nóg væl. Men 15 ára gomul hava ikki sjálv uppfunnið sína fatan av vitan. Tey hoyra vaksin siga, at tey ikki trúgva einari kanning, tí niðurstøðan “gevur onga meining”
málið var í góðum hondum. Til næsta fundin var okkurt broytt. Beinanvegin fundurin byrjaði, fekk eg fatan av at okkurt skifti var farið fram. Tað vísti seg eisini at vera rætt. Hetta var ikki ein fundur, [...] so var hetta reint proforma. Tey vóru frá byrjan sett í verjustøðu og høvdu beinavegin ta greiðu fatan, at her var einki at gera. – Støðan var tikin og allar atfinningar vóru til fánýtis. Skal viðmerkjast