ICES, og at fleiri hoyringarpartar hava mælt frá at víkja frá henni. Vandi kann vera fyri, at hetta ger tað truplari hjá ICES at viðmæla umsitingarætlanina. Tað kann aftur fáa avleiðingar fyri MSC-góðkenningina

sína skyldu, skriva tey trý sambondini. Tey krevja nú, at ein óheftur triðipartur kannar FFE-málið og ger eina frágreiðing.

at fáa fleiri bústaðir út á fasta leigumarknaðin. Tað er eitt gott endamál. Men eitt gott endamál ger ikki av sær sjálvum eitt lógaruppskot gott. Áðrenn vit velja amboðið, eiga vit at vita, hvør trupulleikin [...] gevur kommununum heimild at gera tað. Sambært serligu viðmerkingunum til § 2 er einki niðara mark. Tað ger stóran mun, um eitt lógligt vinnuligt gistingarvirksemi kann rekast 200, 90, 30 ella 10 dagar um árið

vanligan veitara. Tað týdningarmiklasta er ikki, hvør skipanin er, men at kundin fær eina loysn, sum ger arbeiðsdagin lættari og gevur betri yvirlit, sigur Rúni Brimvík. ##med2## Vitlíki ein natúrligur partur

vera? Vit vita, at tørvurin á heilsu- og vælferðartænastum verður stórur eisini komandi árini. Tað ger tað uppaftur týdningarmiklari, at vit ikki bara seta inn, tá tørvurin á hjálp longu er vorðin stórur

seg til fakta. Guttormur tekur undir við sjálvum boðskapinum, men heldur ikki, at formaðurin altíð ger tað sama. Hann vísir millum annað á, at eldri tekningar, sum sambært honum langt síðan eru sleptar

vunnið sær ein mun á smáar tríggjar minuttir. Sannførandi sigur, sum saman við góða Einkultstartinum, ger at Pauli nú liggur klárt á odda samanlagt. Bergtór og Kostas fylgdust líka til fáir metrar vóru á mál

mangan sagt, at vit liva í eini tíð, har fólk ganga meira og meira upp í seg sjálvan, og at ongin ger nakað fyri onki longur. Helst er ein farri av sannleika í hesum. Tó, enn finnast fólk, ið eru ósjálvsøkin

Útlendingar eru ofta í góðari tíð við at leiga kømur, meðan føroyingar kanska eru meira spontanir. Hetta ger, at kømrini ofta eru upptikin, tá føroyingar venda sær til okkara, sigur hann. Men, eru tað serliga

ikki um vit royna at hjálpa. Tí spurningurin, sum eg sitið eftir við, er í grundini einfaldur: Hvat ger okkara vælferðarsamfelag, tá tann, sum hevur stóran hjálpartørv, ikki sjálvur megnar at taka fyrsta