universitetum. Gransking hennara hevur serliga snúð seg um burðardygg og endurnýtslubyggitilfar. – Eg fegnist um, at Fróðskaparsetrið hevur fingið ein kvinnuligan professara í verkfrøði. Karin hevur verið

viðmerkingar um útsjónd hennara. – Eg havi ikki tal á, hvussu nógv boð eg havi fingið gjøgnum tíðina um útsjónd mína. Serliga at eg havi ljótar tenn og tunt hár. At eg havi eina ljóta »vortu« á nøsini og [...] við ein blett á nøsini. – Tað síðsta, eg hoyrdi, tá vit fóru úr Kyiv í gjár, var loftávaringin. Kríggið heldur fram í Evropa. Eitt av fyrstu boðunum, eg sá, tá eg var aftur í Danmark, var hetta. Come on [...] Frederiksen sigur, at hon ikki leggur seg út í, hvat onnur gera við útsjóndina hjá sær. – Sjálv havi eg tað fínt við kroppinum hjá mær. Soleiðis sum hann nú einaferð er, tá tú ert kvinna og nærkast teimum

krøv verða sett feløgum, ið umsita kravdu eftirlønaruppsparingina hjá føroyingum? Tann spurningin fari eg at seta Akseli V. Johannesen, landsstýrismanni, á tingfundinum í morgin. Sambært lógini um eftirløn [...] pensjónsfeløgunum hevur bara verið góða helvt av tí, sum donsku pensjónsfeløgini hava havt í avkasti. Eg spyrji tí eisini landsstýrismanni, um nakað krav er um, hvørjar íløgur pensjónsfeløgini kunnu seta [...] soleiðis at løntakarar kunnu fylgja við í, hvussu nógv tey fáa burturúr uppsparingini? Eisini spyrji eg, um ætlanir eru um at gera broytingar viðvíkjandi avkasti og gjøgnumskygni? Tá vit við lóg krevja,

kappingarneytarnar. - Eg setti tempo tá brekkan niðan til Hústoft byrjaði. Komin heilt niðan úr grótbrotinum, hevði eg umleið 25 sekund aftur til Bergtór og Kostas. Løtu seinni tók eg tíð tá vit vendu við

og vitlíki. - Nú leggi eg eina drúgva yrkisleið aftur um meg, og eg eri eg takksamur fyri tey mongu árini, har eg havi fingið álit at tæna og nýmótansgera føroyska samfelagið. Eg havi havt tann framíhjárætt [...] - Sum landsstýrismaður vil eg takka Leif fyri gott samstarv í míni tíð sum bæði landsstýrismaður og løgmaður. Tað eru fáir almennir stjórar, sum sita í sama sessi í fleiri áratíggju, og ber tað boð um

hann soleiðis: - Ja, eg tími hetta ógvuliga væl - eg elski lívið í bátinum, og hetta er mítt dreymaarbeiði. Eg haldi, at tað er nógv hugaligari at rógva út enn at ganga í skúla, men eg veit, at skúlin er [...] og sum nú ætlandi eisini skal byggja Suðuroyartunnilin. - Tað var næstan ikki dagur, tá eg var á Skála, at eg ikki var í bátinum hjá abba, sigur Løðar Gillason Djurhuus, sum bert var ein stórur smádrongur [...] útróður og hugin hjá honum til sjógvin. - Vit hava báðir ógvuliga góðan hug til sjógvin og soleiðis, sum eg skilji Silas, leitar hann nú eftir kjansi umborð á onkrum skipi. Mamma Løðar er Barbara Djurhuus, og

haldføru úrslitini, tá ið vit lurta eftir teimum, sum tað snýr seg um, og arbeiða saman um loysnirnar. Eg fegnist tí um fundin og síggi fram til eitt gott og konstruktivt samstarv við MEGD”, sigur Margit Stórá

síðan hann fór úr Malaisia. – Sigurin umboðar alt tað harða arbeiðið og alt tað, eg havi lært, síðan eg fór úr Malaisia. Eg eri errin av, at pitsan megnaði at sameina tvey støð, sum hava stóran týdning fyri [...] – Eg eiti Ray YeowZz, eri úr Malaisia og arbeiði nú sum høvuðskokkur í Føroyum. Føroyska matmentanin og føroysku rávørurnar hava ávirkað mín matgerð, serliga virðingin fyri natúrligum smakki og einfaldleika [...] kokkinum, sum hevur tikið bæði sína malaisisku bakgrund og føroysku matmentanina við sær inn í køkin. – Eg eri errin av at sameina mína malaisisku bakgrund við føroyska matmentan. Malaisisk matgerð hevur lært

Mezzoforte fekk sítt altjóða gjøgnumbrot í 1983 við lagnum Garden Party, og í Føroyum kenna fólk løgini EG. Blues, High Season, Night Fall, Daybreak, og ja, ein kundi hildið áfram at nevnt meistaraverk omaná

høvdu politikararnir fatað tað - helt eg Tá ið løgtingsformaðurin, Jóhan Dahl, herfyri skrivaði greinina „Orkuskiftið má fremjast – við fyriliti fyri náttúruni“, hugsaði eg: Endiliga! Nú hava okkara politikarar [...] til og við viku 29 í 2026 - ikki serliga hugaligt. Trý stig - tað ljóðar ikki av nógvum Í summar havi eg sett meg eitt sindur inn í tað, sum týski klimagranskarin Hans Joachim Schellnhuber vísir á. Hann stóð [...] sum vit kundu sloppið undan at brent.“ Greið og skilagoð tala og ikki minst rætt talað. Men áðrenn eg náddi at seta kaffið frá mær og gleðast ordiliga um hesa grønu opinberingina, kom næsti boðskapurin