heitt ella kalt at drekka. Um bókina: Ólavur hatar at fara í song, tí hvørja einastu nátt hevur hann ta somu ræðuligu marruna. Hann verður eltur av slímutum verum, sum umskapast til eld og jagstra hann ígjøgnum

taka sær av sær sjálvum, og at umstøðurnar vóru óvirðiligar. Vit hava ongantíð hoyrt nakað aftur um ta fráboðanina. Eg veit ikki, hvat hendi við henni, ella um hon førdi til nakra viðgerð. Og endamálið

hjálpa hinum eisini. Vit høvdu eisini so nógvar stuttligar løtur á uttanlandaferðum saman. Serliga ta ferðina, tá mamma leitaði upp og niður eftir kamarslyklinum hjá tykkum, meðan tú púra hevði gloymt [...] gloymt, at tú gekkst við honum í skjúrtulummanum allatíðina. Tá fekk mamma veruliga sveittan fram. Ella ta ferðina í Spania, tá ið tú hoppaði í uttandura svimjuhylin og gloymdi, at tú hevði pengaseðlar í shortsunum

dugdi væl at skifta ímillum at vera ágangandi frammi á vøllinum og at vera aftarlaga í verjustøðu, og ta einu ferðina var um reppið, at tað eydnaðist at økja um leiðsluna, tá ið NSÍ verjan tøvdi og var lítið

Raksturin heldur stásinum við líka – heldur kjarnutænastunum í hóskiligum standi – meðan íløgurnar fremja ta veruligu menningina, tí ræður um at halda aftur við rakstrinum, fyri at fáa sum mest av íløgufæi burtur [...] og táið felagsskatturin verður krøktur uppí høpið um ein mánað er aftur ein nýggj og betri støða (ta upphæddina kenna vit ikki enn.) ##med2## Nívir teg skuldin? Svarið er nei. Tey, sum hesi árini hava

Vladimir Putin "statsterrorismu" og sigur, at um so verður, fer Russland at finna ein máta at loysa ta uppgávuna.

tottarnar á hvørjum øðrum: politikarar, fiskimenn, reiðarar, serfrøðingar og onnur. Sum oftast koma vit til ta niðurstøðu, at tann eini parturin sigur, at tað má haldast aftur, tí stovnurin ikki tolir meiri fiskiskap [...] koyrandi í fullari ferð, um tú ikki klárar at halda lúsatalinum niðri á einum sovorðnum fjørði. Og ta støðuna hava vit verið í. Í 1990, 1991, 1992 var tað so nógv lús, at tað var reint út sagt forferdeligt