hann nevnir farleiðina „Gøtuna um Vesturvarða“ og ikki „Rossagøtuna“. Hann heldur, at kjakið kann geva ta fatan, at rossafólk hava einarætt til gøtuna, sum eisini verður nevnd SEV-gøtan. Sambært honum gjørdi

hoknar. Í summar hava fleiri avvarandi alment kært sína neyð. Teirra kæru eldru fáa snøgt sagt ikki ta hjálp teimum tørvar. Tað er óvirðiligt. Stórt trot er á røktarheimsplássum, sum er kommunal ábyrgd

taka sær av sær sjálvum, og at umstøðurnar vóru óvirðiligar. Vit hava ongantíð hoyrt nakað aftur um ta fráboðanina. Eg veit ikki, hvat hendi við henni, ella um hon førdi til nakra viðgerð. Og endamálið

er rætt at taka oljuna upp. Ella um vit heldur skulu gera alt, vit kunnu, fyri veruliga at gagnnýta ta orkuna, sum longu er tøk í Føroyum: vind, sól, vatn og sjóvarfall. Tórshavn, 12. august 2026 Jón Kragesteen

Tíðargrein úr Sosialinnu 7. august 2026: Tað gev­ur skeiv insi­ta­ment, ger vaksandi effektivitet til ein trupulleika og ger tað truplari at røkka endamálinum við fisk­i­v­innustýring. Tað skrivar Hans [...] gin. Ferðandi fara fyrst eftir teim­um dýrastu vørunum og royna at fáa mest møguligt við sær upp á ta stuttu tíðina. Um tey ger­ast skjótari yvir tíð, fáa tey meira við sær. Myndugleikarnir høvdu tí ver­ið

broytt so grundleggjandi fá ár eftir, at hon er sett í verk, missir vinnan júst tað støðufestið og ta forsøgn, sum ætlanin skuldi tryggja. Tað einasta rætta er tí at fara aftur til semjuna í arbeiðsbólkinum:

skattal ó gg ávu. Bert tey, sum ikki arbeiddu og ikki rindaðu skatt, kundu tá viðgj ø rt skattamá l. Ta ð hev ði sjálvsagt ikki verið ein haldgóð f ó lkaræðislig meginregla. Lat okkum taka eitt annað d ø