regulera almenna atgongd til slík virði. Í viðmerkingunum verður víst á, at fólk í vanliga orðaskiftinum ofta fata tað soleiðis, at tann, sum hevur landsjørð í festi, hevur ein næstan fullkomnan ræðisrætt yvir

gjørt eitt ólønt arbeiði í nærum 30 ár. Hetta er eitt arbeiði, sum ávirkar flestu okkara, men sum vit ofta ikki geva okkum far um. Viðkomandi ger arbeiðið í tí stilla, men er altíð til reiðar, óansæð nær á

uttanfyri felagsskapin. Hjálpin kemur ov seint Ein týðandi niðurstøða í granskingini er, at skúlar ofta reagera ov seint. Sambært Hamadi greiddu nógvir næmingar frá, at tað gekk sera long tíð, áðrenn skúlin

vit fingið ein týðandi part av grundarlagnum undir Tilhaldsstaðnum upp á pláss. Málbólkurin hevur ofta tørv á hjálp frá fleiri skipanum samstundis, og tí er tað avgerandi, at vit ikki arbeiða hvør sær

arbeiði við arvastreingjum, evnaskifti, nervalagi og øðrum, sum førdi til ymiskar sjúkur og brek, ofta við hægri títtleika her enn aðrastaðni, tí samfelag okkara er lítið, og ættarbondini so tøtt. Tú tókst

hava sæð hampiliga góðar út upp undir festivalin. – Tá veðurvánirnar síggja lovandi út, merkist tað ofta beinanvegin á áhuganum. Vit halda heilt avgjørt, at hetta er við til at geva søluni eitt eyka skump

ápostul. Var tað serligi krossurin, sum Andras ápostul vanliga ber, kann tað vera hann. Báðir verða ofta lýstir sum eldri menn við skeggi. ‍ Fyrr í summar varð boðað frá, at ein rúnufrøðingur skuldi koma

lús at síggja, og fiskurin hevði onkur smá sár. Er ov nógv til, og fiskurin stendur tættur, fær hann ofta lús og aðrar sjúkur. - Haldi, at trupulleikin er størstur, tá toskurin er slánutur, sum eg haldi,

lættliga kunnu mátast í bruttotjóðarúrtøku ella øðrum búskaparligum mátum. Tí verður hetta arbeiðið ofta fatað sum ein útreiðsla heldur enn ein íløga, hóast tað er sjálvt grundarlagið undir bæði búskaparligari

stýrdi bóltin í málið. Teir báðir argjadreingirnir, Sjúrður Henriksen og Gunnar Reynslág, vóru í vár ofta millum teir fyrstu ellivu. Tað hava teir ikki verið so javnan í summar. At teir vóru tað í dag mundi