øðrum londum: Hví gevast gentur? Hvat riggar aðrastaðni? Og hvussu fáa vit fleiri at halda fram í bæði breiddar- og úrvalsítrótti? Fyrireikingarnar eru allneyðugar. Skulu vit hava eina sterka føroyska

kokkar og geva teimum møguleika at royna seg í einum fakligum og altjóða umhvørvi. AYC gevur teimum bæði fakligar avbjóðingar og íblástur og samstundis møguleikan at hitta og kappast móti ungum kokkum úr

álítandi, og universitetið skal nýta viðkomandi vitan og dátur til at menna sítt virksemi. Endamálið er bæði at tryggja góðskuna, sum er, og støðugt at menna hana. ##med2## Góðska er eisini álit Fyri tey lesandi

Watson vísir aftur, at skipið ikki hevði røttu pappírini. Hann sigur, at Bandero nýliga varð skrásett bæði í Panama og Brasil, og at írskir eftirlitsmyndugleikar høvdu kannað skipið og mett tað vera sjóført

sólargangur og ljós má víkja? Og hvussu um veturin, tá ið gangurin er nógvur frá greinum, ið sláa inn á bæði hús og á vindeygu? Fyri ikki at tala um, tá ið tey størstu trøini kunnu brotna í stormi og kanska

leystligar metingar. Havstovan hevur staðið fyri øllum mátingunum, sum eru gjørdar á Íslandsrygginum, og bæði Magnus Heinason og Jákup Sverri hava lagt rammurnar við streymmátarum út. Arbeiðið er gjørt í samstarvi

sum altíð hevur verið við honum. Landslagið. Ljósið. Veðrið. Stillið. Og kenslan av einum staði, sum bæði kann kennast nær og langt burturi. Í [Ó]RÓ verða hesi minni og kenslur umskapað til eitt surrealistiskt

og venja seg í at handfara eina veruliga kreppustøðu. • Fyri stór og smá: Venjingin vendir sær til bæði smá og stór virki og stovnar, eisini tey, sum ikki hava egin nettrygdarfólk. • Eingin tøkniligur

førleiki hava týdning gjøgnum alt lívið. Tørvur er á fysioterapeutum fleiri staðni í samfelagnum, bæði til at fyribyrgja, viðgera og endurvenja – og til at hjálpa fólki at varðveita tað, tey enn megna

eitt ross hvøkkur við, tí ein súkkla knappliga kemur eftir gøtuni, kann álvarsamur vandi standast, bæði fyri súkklara, ross og rúttara, skriva feløgini. Sambært hoyringssvarinum verða rossagøturnar og gamla