menniskja: Hann svevur um náttina og er uppi um dagin, har hann arbeiðir úti, tekur sær av djórunum og ger nyttu á garðinum. Hann er glaður, nøgdur og tekur initiativ. Tá ferðafólk koma til Fámara skundar hann

at finna eitt arbeiði. Jú yngri og betri útbúgvin, jú betri eru vónirnar, vísa hagtølini. Tað øvuta ger seg galdandi hinvegin. Vónirnar gerast verri, jú eldri tann arbeiðsleysi er og jú færri ár av skúlagongd

loysnir at koma einum trupulleika til lívs, sigur Mariann Reinert. Hóast tann sosiali arvurin sum oftast ger seg galdandi, tá ein persónur fremur harðskap, heldur hon ikki, at til ber at tosa um eina ávísa týpu

barnagarð í skúla, at hon verður gjørd 1 ár fyrr - tá flytur man bert “trupulleikan” eitt ár niður. Man ger einki við hann. Og so kemur tann stóri trupulleikin, trupulleikin, ið vísir, at her er ein sera stórur

alt lívið, men væntandi er, at nýtslan kann minkast nakað, sum frálíður. - At immunverjan er veik, ger, at eg eri í 50% størri vanda fyri at fáa krabbamein í húðini enn vanligt er, og tískil skal eg brúka

aftur, men hugurin at koyra er ikki tann sami. Hann sigur, at hann ongantíð hevur koyrt skjótt, og tað ger hann als ikki nú. - Nú koyri eg næstan sunnudagskoyring, sigur hann. *** Viðgera fyri fiti í Føroyum

vitanarstovnum og serfrøði, leggur forðingar fyri spírandi vinnulívi, avmarkar útbúgvingarmøguleikar, ger vánirnar fyri teimum sum gingu undan ótrygg á ellisárum, stættamunur millum landsins borgarar og okkara

fiskivinnumálum, Jacob Vestergaard, fingið fullan stuðul fyri at áseta Føroyum egna makrelkvotu. Um sama ger seg galdandi viðvíkjandi norðhavssildini, fæst væntandi at vita fyrst í næstu viku, tá Uttanlandsnevndin

Dalsgaard um hugskotið, ið fekk navnið Dreymagávan. - Tilboðini vóru har frammanundan, men Dreymagávan ger tað lættari at koma framat tilboðunum. Eisini kann mangan vera torført at keypa eina gávu til fólk

arbeiða víðari við málinum og – um so er – hvussu hann heldur, at hetta kann verða gjørt. Í svarinum ger Johan Dahl greitt, at tað er ikki uttan avbjóðingar at fremja hetta málið, men at tað ber til undir