verið til vildar higartil, at vit fara at síggja nakað serligt. Samdrigið og regn ella ælaveður. Veðrið fer at batna seinnapartin. Longri og longri millum ælini – til endans turt. Sambært trimum modellum

hjá Veðurstovu Føroya fyri í dag, leygardagin, sunnudagin og mánadagin, verður sagt soleiðis um veðrið: Fríggjadagin: Lot til frískt lot av landsynningi, 3 til 8 m/s, samdrigið og ælaveður. Seinnapartin

náttina, og náttarbussur verður eisini suður til Havnar eftir festivalin. Veðurvánirnar økja um áhugan Veðrið hevur sjálvsagt nógv at siga, tá ein stórur partur av upplivingini er undir opnum himli, og fyri

frystan uppisjóvarfisk í Íslandi ella í Føroyum, og sigla hann til Póllands, Litava ella aðrastaðni. Er veðrið keðiligt, so hava vit eisini tíð at bíða nakrar dagar í Føroyum, til tað batnar, segði Jóhan. -Viðhvørt

Hans Olsen eisini at venda aftur til nakað, sum altíð hevur verið við honum. Landslagið. Ljósið. Veðrið. Stillið. Og kenslan av einum staði, sum bæði kann kennast nær og langt burturi. Í [Ó]RÓ verða hesi

fyrireika okkum væl. Men heldur enn at surra, binda fyri og tryggja leysar lutir, tosa vit bara um veðrið í dag. *** Eldraøkið hoknar. Í summar hava fleiri avvarandi alment kært sína neyð. Teirra kæru eldru

enn tað, tað lítlu løtuna tú brúkar at bera ruskposan út í ruskspannina. Men her er ikki talan um veðrið ein einstakan dag. Talan er um, at miðalhitin á allari jørðini hækkar trý stig. Á landi, í stórbýum

arbeiðshættum. Hjá smáum snellu- og húkabátum seta tal av snellum og húkum, bátastødd, manningn og veðrið natúrlig mørk. Tí ber ikki uttan víðari til at siga, at fleiri fiskidagar til bólk 5 geva eina s