ar annars vísa). Í hesum førinum sigur fíggjarlógaruppskotið, at í ár fara 585,7 mió. krónur til lønir og næsta ár er ætlanin at brúka 610,1 mió. krónur til sama endamál. Hetta gevur ein mun sum er 24
sjúkufarloyvi, barsilsfarloyvi ella avspáking). Keldan til starvsfólk eru mánaðarligar A-skattaðar lønir ígjøgnum samtíðarskattaskipanina (STSS). Í samsvar við altjóða mátið, sum er 1 tíma um vikuna, er
til at 13. hvør løntakari er útlendingur. Hetta hevur lyft BTÚ og framleidni munandi. Framleidni og lønir: Útlendingar økja BTÚ bæði beinleiðis og óbeinleiðis við førleikum, arbeiðsroyndum og nýggjari vitan [...] útlendskari arbeiðsmegi hevur staðið fyri eini týðandi luti av framleiðnivøkstrinum. Ávirkanin á lønir er avmarkað; ófaklærdur tilflutningur kann skapa lønartrýst, men eisini økja eftirspurningin eftir
vit hava eisini skyldu til at hugsa um okkara útlendsku starvsfelagar, at eisini teir fáa føroyskar lønir, tá teir eru í tænastu á føroyska arbeiðsmarknaðinum. - Annars eru ta sanniliga eisini tær føroysku
sjúkufarloyvi, barsilsfarloyvi ella avspáking). Keldan til starvsfólk eru mánaðarligar A-skattaðar lønir ígjøgnum samtíðarskattaskipanina (STSS). Í samsvar við altjóða mátið, sum er 1 tíma um vikuna, er
mansaldur í andstøðu knappliga kemur í tankar um, at 5 prosent oman á allar hansara almennu lønir gevur nógv meira enn 5 prosent oman á eina lága arbeiðaraløn. Soleiðis hevur altíð verið. Men hvar
Elsta samfelagið í heiminum. Pensjónsskipanin er undir stórum trýsti, tí arbeiðsstyrkin minkar. Lønir og skattir eru undir trýsti fyri at fíggja vaksandi útreiðslur. **Frakland**: Í 2023 vóru stór
ger okkum før fyri at framtíðartryggja fiskiskapin. Tann partin av vinninginum, sum ikki fer til lønir, útgjaldingar til uttanhýsis fiskimenn og veiðugjøld – tað brúka vit til at gera íløgur aftur í felagið
Tíðin er eisini komin til at spyrja um onnur fakøki og um í hvønn mun nøkur skulu hava so høgar lønir, at tey renna frá hinum. Felags fyri økini er, í fyrru atløgu, at vinnan hevur støðið í fólksins ogn [...] fyri ikki at missa lesaran, fari eg ikki inn á øll viðurskifti, sum vanliga verða sett í samband við lønir og samsýningar. Eg sigi bara, at økið eigur at endurskoðast við samhuga við øllum, sum her búleikast
krevja gerðir – ikki bara lyfti. Vit kunnu krevja ein arbeiðsmarknað, har øll hava rætt til sømiligar lønir og arbeiðstreytir. Vit kunnu krevja, at vælferðin verður styrkt, so at eingin stendur eftir. Okkara
