skipað við fimm monnum og tveimum kvinnum, heldur enn við javnstøðu millum kyn. Samgongan slær síni egnu orð upp í glens. Ósvitaliga signalið frá nýggju samgonguni til okkum øll - heimabúgvandi og útisetar

aftrat, at ávaringarnar fevna um stívliga 50.000 fólk í nevndu kommunum. - Fólk eiga at tryggja sínar egnu ognir og halda seg innandura, og fólk eiga at fyrireika seg til møguligt streymslit, skrivar Flekkefjord

um “at ganga í kirkju og at vitja kirkjur”. Hvat uppliva vit, og hvat kunnu vit uppliva í okkara “egnu” lokalu kirkju, og ella tá vit vitja kirkjur aðrastaðni. Eftir framløgurnar verður lagt upp til orðaskifti

avtrat føroyska bluesarvinum. Hann setur altíð sín egna dám á tónleikin - verið tað seg hansara egnu løg ella tøkuløg og her á landið hevur hann, um nakar víst á týdning bluesins.
 Í so máta kann

so leysgivið nøkur hús til yngri familjur OG givið teimum eldru møguleika at verið verandi í síni egnu bygd. Tvær flugur við ein smekk! Bústaðarskylda ‍Eg takið undir við, at kommunurnar havaheimild, at

gjørt upp á eitt ár ella tvey. Tey siga, at vit skulu geva ungum fólkum og familjum fígging frá síni egnu pensjónsuppsparing ella avtaka MVG av bústaðarbygging. Men hetta eru ikki nakrar loysnir, sum fara

Føroyum bara 55.000. Umsitingin er alt ov tung og millumløgini ov nógv. Í staðin mugu vit gera okkara egnu, hóskandi og meiri smidligu skipan, so fólk lættari kunnu fáa júst ta hjálp, teimum tørvar Valgrein

. Hetta er dagurin, tá Helsingforssáttmálin varð undirskrivaður í 1962, eitt samstarv, sum okkara egnu fólkavaldu hava verið við til at byggja upp gjøgnum áratíggju. Norðurlandahúsið er eitt av teimum

undirvísingartilfar ikki eru á føroyskum, gera vit tað truplari bæði fyri útlendingar – og fyri okkara egnu – at nema sær útbúgving á føroyskum. Her hava vit ein greiðan møguleika at styrkja bæði málið og

ómøguligt Besta uppsparingin er í egnan bústað. Eisini eiga vit at geva fólki betri møguleika at brúka av egnu pensjón sum íløgu í bústaðin. Tað gjørdu vit, eg og kona mín, og tað gav okkum tryggleika tí vit kundu