Tá Hoydalar verður víst í sjónvarpinum. Vit fegnast, tá føroyskir tónleikarar gera vart við seg uttanlands. Vit vilja hava nýggjar sangir, góðar konsertir og føroysk nøvn á stóru pallunum. Men vit hava

Fólkatinginum, stjórnini ella einum ráðharra. Endamálið er bæði at heiðra tey, sum hava verið í tænastu uttanlands, og at minnast tey, sum hava latið lív. Samstundis er dagurin ein tøkk til avvarðandi hjá teimum