verður á heimavølli ímóti HB. NSÍ – EB/Streymur 0-1 (0-0) 0-1: Gutti Dahl-Olsen 71. Dómari: Petur Reinert NSÍ: Karstin Hansen – Pætur Hentze, Miska Rautiola, Atli D. Petersen, Einar Tróndargjógv – Jørgen

Djordjevic B68: Terji Brynjarsson – Fríði í Túni Petersen, Áki Johannesen, Hjalti Strømsten, Aron Reinert Hansen – Hanus Højgaard, Sebastian Lau Nielsen, Ragnar Samuelsen, Jóhann Hansson Joensen – Villiam

MEST P/f, Heini Poulsen, EL.FO, Helgi Durhuus, HJ-EL, Hilmar Nybo Justesen, PADO El-Virkið, Høgni Reinert á Plógv, Thorfinn Nielsen Sp/f, Jón Eyðfinn Jacobsen, Demich P/f, René Shaki Joensen, EL-IN Sp/f

varðveita bóltin, og fleiri ferðir spældu teir seg fram til góðar støður. Áki Johannesen og Aron Reinert Hansen vóru sera stinnir miðverjar, brøðurnar Bartal Páll og Villiam Emil Klein vóru vandamiklir

Johansson 9. Dómari: Bjarki Danielsen B68: Tórður Thomsen – Aleksandur Ó. Jensen, Áki Johannesen, Aron Reinert Hansen, Bárður Ó. Jensen – Jóhann Hansson Joensen, Sebastian Lau Nielsen, Ragnar Samuelsen, Villiam

og Peder Arrheboe), sum dr. Jakob Jakobsen hevur skrivað upp. Søgur eru eftir Regin í Líð, Andreu Reinert (Andreu í Norðradali). Her er søgan ”Abal” (Ábal) eftir Sverra Patursson, »Bekka« (Bekka) eftir Petru

heimaliðið, sum fekk tann størsta kjansin í seinna hálvleiki. Hetta var, tá ið ein vældømandi Petur Reinert bríkslaði fyri brotssparki til VB/Sumba. Birgir Jørgensen varð settur a skjóta, men tann vanliga

Petersen, Húsavík, ein son. Hann var 56 cm. langur og vigaði 4300 gr. 1. mai fingu Heiðvík og Ólavur Reinert, Norðradalur, eina dóttur. Hon var 57 cm. long og vigaði 3950 gr. 2. mai fingu Elly og Andreas Petur

verður ein rættiliga ungur av slagnum. Teir fimm »ungu« dómararnir, sum Karl sipar til, eru Petur Reinert, Páll Augustinussen, Eiler Rasmussen, Dagfinn Olsen og Georg N. Rasmussen. Av hesum er Georg við

verið her í 800-talinum. Eftir hesa móttøkuna fór fylgið yvir í kirkjuna, har sóknarpresturin, Jákup Reinert Hansen tók ímóti teimum kongaligu og tveir tónleikarar spældu eitt tónleikaverk eftir Sunnleif Rasmussen