eitt ár eftir, at tjóvar brutu inn á Louvre-savnið í París og stjólu virðismiklar gimsteinar. Fýra fólk eru handtikin í tí málinum, men lutirnir eru framvegis ikki funnir. Stuldurin á Louvre setti gongd

børnum og ungum á rossabaki kunnu gerast óttafull av súkklunum. Fleiri dømi eru um óhepnar støður, har fólk eru komin til skaða. Yvirfriðingarnevndin hevur somuleiðis frámælt staðsetingini, og mælir til at

hava vitjað skipið, og í gjár fingu tey eisini pizza koyrda umborð, sigur hann. Manningin telur 21 fólk. Útlendingastovnurin hevur enn ikki tikið støðu til, um fólkini skulu vísast úr Íslandi og fáa in

persónur tekur upp. Tí spyr hon, hvørjar lógarreglur í dag gera tað møguligt at taka myndir og filma fólk, sum eru í almenna rúminum, uttan at tey vita av tí. Hon vil eisini hava at vita, um galdandi reglur

annað er ógreitt, hvussu hermenn við hermótið, milliónir av ukrainum, sum eru flýddir av landinum, og fólk í russiskt hersettum økjum skulu sleppa at greiða atkvøðu. Harumframt er vandi fyri russiskari mi

børnini eru eisini við, og tað er gott, at tey verða hildin til, so tey kunnu taka við læru. - Nógv fólk sæst á kaiini til eitt prát, og eisini er onkur og keypir sær ein døgurða. Í Skopunar kommunu vísa

samtyktini frá ráðstevnuni. Har varð millum annað staðfest, at stuðulin til Ukraina og til serliga útsett fólk undir kríggi eigur at halda fram. Ungdómur hevði ein serligan leiklut á ráðstevnuni. 49 ung millum

misnýta nøvn og fáa tað at síggja út, sum boðini koma frá einum kendum telefonnummari. Í boðunum verða fólk ofta biðin um at skunda sær at dagføra upplýsingar ella gjalda fyri eitthvørt. Samleikastuldur og [...] Felagnum Peningastovnar. – Talan er um skipað brotsverk, har svikarar miðvíst royna at skapa ótta og fáa fólk at bera skjótt at. Boðini kunnu síggja sera álítandi út, vera væl orðað, og tí kann tað vera trupult

koyrdi oman móti bryggjuni, men bilrøðin møtti mær longu í Stoffalág. Tá gekk upp fyri mær, hvussu nógv fólk vóru spent upp á túrin hjá Ova Joensen, og hvussu mong eisini trúðu upp á Ova tá, sigur Birgir Andreasen [...] skyldaðu Ova Joensen at lata stóra dreym hansara liva víðari. Tí tók eg stig, saman við øðrum, at savna fólk um ætlanina at byggja svimjihylin í Nólsoy. Tað var hjartamálið hjá Ova Joensen. Sjálvur var eg við

og at slík trygdartiltøk kunnu verða broytt ella sett úr gildi. Í Danmark er longu ólógligt at taka fólk upp í ávísum privatum og viðkvomum umstøðum uttan loyvi. Kjakið snýr seg tí eisini um, hvørt galdandi