vitlíki ikki kann loysa allar uppgávur. Tørvur er framvegis á menniskjum, sum skilja kundan, duga at taka ábyrgd, síggja heildina og gera kreativar og fakligar metingar. – Vitlíki er eitt ótrúliga gott amboð [...] vit síggja, um ein síða ikki er tøk ella hevur feilir. Í seinastuni hava vit vikuliga verið noydd at taka okkum av trygdarviðurskiftum ella royndum at leypa á síður, sigur Signar. Fyri kundan er endamálið

millum onnur, t.d. hvat við sosialum førleika, arbeiðsførleika, orðavali, megna at halda eina talu og taka orðið á einum fundi og knappliga hoyra seg sjálvan tosa og hava eina meining - ógjørligt. Og hevði [...] at konstruera egna vitan stoyta saman - ein konflikt Hvat er so við at henda, tá Vitlíki er við at taka yvir eina røð av vitanarstørvum o.a. Tað sær í løtuni út til, at fáir fakbólkar og arbeiðir sleppa

slóðbrótara, og mong munnu minnast teg sum ein, ið ikki var bang­in fyri at geva. Heldur geva enn taka, segði tú við meg. Tú smæddist ikki, tá tað kom til at seta ting í verk, hó­ast tú uppá nógvar mát­ar

fáa størri ans. Løgmaður boðaði frá fleiri átøkum, sum herða útlendingareglurnar. Vinnuhúsið kann taka undir við fleiri av teimum, men heldur, at landsstýrið samstundis eigur at gera tað smidligari hjá

nettrygdarhending kann fara fram. Tað er ikki neyðugt við serligum tøkniligum forkunnleika fyri at taka lut.01.09.2026 • Tilfar aftaná: Tá ið venjingin er liðug, fáa luttakararnir ein tilfarspakka um talgilda

endurvinna rørslu, styrki og javnvág og at venja teir førleikar, sum skulu til, fyri aftur at kunna taka lut í gerandisdegnum. Málið er, at tann einstaki kann endurvinna so stórt sjálvbjargni og so góða

felags hoyringssvar um ætlanina at gera kappingarbreyt til fjallasúkkling við Vesturvarða. Feløgini taka undir við fyribils metingini hjá Yvirfriðingarnevndini, sum hevur mælt til, at kannað verður, um breytin

rættargangslógin setur. Tá ið talan er um inntriv í loyniliga partin av samskiftinum, skal rætturin taka støðu til, um inntrivið er neyðugt og hóskar til álvaran í málinum. Tað eru sostatt tvey ymisk stig:

einum broti, sum ein ung reiðkvinna, Anna Sára Leifsdóttir Skaalum, hevur skrivað: “Tað er lætt at taka støðu til nakað, man ikki kennir. Men tað torførasta er at steðga á og lurta. Summi ting kunnu ikki

núverandi markvirðum. Tað er harmiligt, at markvirðini verða brúkt sum umbering fyri at lata vera við at taka borgarar í álvara og gera nakað við trupulleikan. Við hesum síggja vit avleiðingarnar av, at kommunurnar