professari í fysiologi á Fróðskaparsetrinum, vísti á, at heilt stuttar, intensar venjingar kunnu hava gagnlig árin á heilsuna hjá fólki. Slíkar venjingar – rørsluábit – kunnu gerast í arbeiðstíðini uttan at

íslendska búskapinum og gjaldoyranum størri støðufesti. Eisini varð ført fram, at Ísland hevði havt gagn av at knýtt seg tættari at Evropa í einari tíð við vaksandi geopolitiskari óvissu í Norðuratlantshavi

dirvið, hann sýndi, og fyri tann íblástur, sum hann framvegis gevur nýggjum ættarliðum til gleði og gagns fyri allar føroyingar. Eg fegnist ikki minst um, at nólsoyingar hava gjørt eitt virðiligt Ovasavn

umvending eisini sum frá líður er ætlað í øðrum viðurskiftum, sum Bíblian umtalar. Men er tað ikki gagnligt og neyðugt fyri okkum dagliga at venda við frá onkrum av hesum áðurnevnda, sum bleiv partur av okkum

vælferðartøkni í Danmark og Týsklandi. Sambært fyritøkuni sjálvari hava meira enn 5.000 fólk dagliga gagn av loysnini. Loyvi mær at viðmerkja at henda fyritøka einki hevur við Formula at gera og eg ikki havi

at fiska meira, enn fiska­stovn­ar­nir tola, og at okkara fel­ags fisk­a­til­feingi eig­ur at verða gagn­nýtt so­leið­is, at tað, inna­n teir karm­ar, sum samfelagið setur, skap­ar størst møguligt virði [...] fiski­rík­i­dømið er ogn Føroya fólks, tapir alt samfelagið, tá okk­ara felags tilfeingi ikki verður gagn­nýtt á besta hátt. Kanska er tann mest grund­leggj­andi spurningurin tí ikki, um vit skulu hava fiskidagar